Στη γη του κανενός

Στη γη του κανενός

sti-gi-tou-kanenos1Τα επόμενα χριστούγεννα συμπληρώνεται ένας αιώνας από το γεγονός, που έκανε έναν από τους πιο μεγάλους πολέμους να φανερώσει το βασικό συστατικό κάθε πολέμου, τον παραλογισμό του∙ καθώς κατασκευάζει εχθρούς και μετονομάζει τη δολοφονία σε ηρωισμό. Στις 25 Δεκεμβρίου του 1914, λοιπόν, στα χαρακώματα του δυτικού μετώπου της α’ παγκόσμιας ανθρωποσφαγής, όπου βρίσκονταν τα αγγλικά και γαλλικά στρατεύματα εναντίον των γερμανικών, μια παράξενη σιγή επικράτησε για λίγο.Περισσότερα...

Πλατεία Ναβαρίνου: Οι μνήμες ενός άλλου Δεκέμβρη

Πλατεία Ναβαρίνου: Οι μνήμες ενός άλλου Δεκέμβρη

plateia-navarinou1Αυτό που ο κοινός άνθρωπος βλέπει σαν πέτρα, για τον άνθρωπο που ξέρει είναι μαργαριτάρι.

Τζελαλαντίν Αλ Ρουμί

  «Δε νομίζω να μιλάς σοβαρά, μάλλον σε πείραξε ο Βαρδάρης που έπιασε απότομα. Συγνώμη, βέβαια που σου μιλώ με τέτοιο τρόπο, αλλά και το φαιδρό έχει τα όρια του.Περισσότερα...

Ο μονόλογος ενός εξουσιαστή

Ο μονόλογος ενός εξουσιαστή

o-monologos-enos-exousiasti1Επιχειρώντας να σκιαγραφήσουμε τον λόγο ενός σύγχρονου κυρίαρχου, όταν αυτός δε σκοντάφτει πάνω σε κανέναν αντίλογο, φτιάξαμε μια αλληγορία, που θα μπορούσε να αντανακλά τον προκλητικό, κυνικό και χυδαίο τόνο τόσο των ντόπιων, όσο και των εισαγόμενων πολιτικών τεράτων. Αφαιρώντας τα ονόματα και τους συγκεκριμένους προσδιορισμούς, ο καθένας θα μπορούσε να κάνει τις δικές του αναγωγές στα γεγονότα που η δική του σκέψη επιθυμεί να φωτίσει.Περισσότερα...

Η αφύπνιση της πεταλούδας

Η αφύπνιση της πεταλούδας

i-afimpini-tis-petaloudas1Μια φορά, εγώ, ο Τσουάνγκ Τσου ονειρεύτηκα πως ήμουν μια πεταλούδα και πετούσα δώθε κείθε· από κάθε άποψη ένιωθα ότι ήμουν πεταλούδα. Ένιωθα κι ακολουθούσα μονάχα τις πεταλουδίσιες μου επιθυμίες και δεν είχα συνείδηση της ανθρώπινής μου ταυτότητας. Ξαφνικά, ξύπνησα και ανακάλυψα ότι ήμουν πλαγιασμένος— ξανά ο ίδιος μου ο εαυτός!Περισσότερα...

Δίχως ίσκιο

Δίχως ίσκιο

dixos-iskio1Το ξέρεις πως βρίσκομαι εδώ όλη μέρα, είτε στέκομαι στο ίδιο σημείο και μουδιάζουν τα πέλματά μου είτε πηγαινοέρχομαι κουβαλώντας, με τον ιδρώτα να μ’ αποχαιρετά, σχηματίζοντας πρωτότυπα σχήματα και φόρμες στην κάθοδο του. Έτσι έχουν τα πράγματα, από καταβολής κόσμου.Περισσότερα...

Αμερικάνικος κρατισμός: Εκατόν πενήντα και πλέον χρόνια ανθρωποσφαγών, καταπίεσης κι ελέγχου

Αμερικάνικος κρατισμός: Εκατόν πενήντα και πλέον χρόνια ανθρωποσφαγών, καταπίεσης κι ελέγχου

amerikanikos-kratismos-1Εντελώς εμπιστευτικά… σχεδόν κάθε πόλεμος θα ήταν ευπρόσδεκτός. Νομίζω πως αυτή η χώρα χρειάζεται έναν πόλεμο…

Θίοντορ Ρούσβελτ (1897)

Θα λέγαμε πως για τους περισσότερους ιστορικούς είναι παραδεκτό ότι η είσοδος των ΗΠΑ στην πρώτη παγκόσμια ανθρωποσφαγή σηματοδοτεί και την «επίσημη» έξοδό της από την λεγόμενη πολιτική εσωστρέφεια.… Περισσότερα...

Η μάχη του Τευτοβούργειου Δρυμού

Η μάχη του Τευτοβούργειου Δρυμού

i-maxi-tou-teftovourgiou-drimou1Τον Σεπτέμβριο του 9 (Νέα χρονολογία) συνέβη μια πολεμική σύγκρουση, που έμελλε να αποτελέσει όχι μόνο ισχυρό πλήγμα, μα και ένα τραύμα στην τότε κραταιά ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Είναι γνωστή ως η μάχη του Τευτοβούργειου Δρυμού και διενεργήθηκε ανάμεσα στα άγρια τότε γερμανικά φύλα, με ηγέτη τον Αρμίνιο και στις ρωμαϊκές λεγεώνες, με αρχηγό τον Βάρο (Publius Quinctilius Varus).… Περισσότερα...

Λίγα λόγια για τον αναρχικό Νίκο Βέλμο

Λίγα λόγια για τον αναρχικό Νίκο Βέλμο

liga-logia-gia-ton-anarxiko-niko-velmo1Ξένες σκέψεις, ξένες λέξεις, ξένα έργα, ξένα φερσίματα, να με τι παλεύει η ζωή του Έλληνα λογίου και καλλιτέχνη.

Καλύτερα, πολύ καλύτερα, ν’ ανήκει κανείς στον κύκλο των αποπατοκαθαριστών, παρά στον καλλιτεχνικό και λογογραφικό κύκλο των Ελλήνων. Εκείνα που λέει κι εκείνα που κάνει δεν λέγονται.Περισσότερα...

Μπορεί η βία να απελευθερώσει;

Μπορεί η βία να απελευθερώσει;

mporei-i-via-na-apeleftherosi-1Το ζήτημα της βίας κάθε αυτό, αλλά και εν προκειμένω οι προεκτάσεις του σε σχέση με τους πολύμορφους απελευθερωτικούς αγώνες, είναι αναμενόμενο να επανέρχεται ως γόνιμος προβληματισμός, μιας και αποτελεί αναφαίρετο συστατικό του κοινωνικού απελευθερωτικού αγώνα. Δεν είναι, λοιπόν, λίγες οι φορές που διαβάζουμε σε κείμενα αναρχικών περί «απελευθερωτικής βίας».Περισσότερα...

Θύτες και θύματα: ο έρωτας στους χρόνους της μιζέριας

Θύτες και θύματα: ο έρωτας στους χρόνους της μιζέριας

thites-kai-thimata-1Οι τάσεις μιας κοινωνίας δε δύνανται να είναι αυθόρμητες, όταν προκαθορίζονται κι ελέγχονται ως συμπεριφορές από το βασικό ιστό που την συνέχει, την ίδια την εξουσία. Η κυριαρχία έχει καταφέρει να μοιάζει απαραίτητη, να καλλιεργεί το αίσθημα ότι είναι αναντικατάστατη κι ότι χωρίς αυτήν οι ζωές των ανθρώπων θα ήταν σε κίνδυνο.Περισσότερα...