Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν./Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε./O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.

 

Όπως αναμενόταν, η εγκληματική συμμορία των ΗΠΑ και του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ βομβαρδίζουν το Ιραν, με την συνενοχή της «διεθνούς κοινότητας» -που έχει αρκεστεί σε χαμηλού προφίλ δηλώσεις- και φυσικά την απόλυτη ανυπαρξία «Διεθνούς Δικαίου». Ο Ο.Η.Ε, ως συνήθως, υποδύεται τον γνωστό, διακοσμητικό του ρόλο – ο ίδιος τόσο ενεργός κι αποφασιστικός Ο.Η.Ε, που πριν ελάχιστα χρόνια, όταν μέσω του άτυπου υπουργείου υγείας του (W.H.O) κλειδαμπάρωσε δισεκατομμύρια ανθρώπους. Αλλά στον ενδοεξουσιαστικό πόλεμο το «δίκιο» το έχει αυτός που κρατά τα ισχυρότερα όπλα. Έτσι, η εκκωφαντική σιωπή στο νέο έγκλημα ΗΠΑ-Ισραήλ που ξεκίνησε είναι σχεδόν καθολική.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ο «ανώτατος ηγέτης», ο επικεφαλής του κράτους του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, δολοφονήθηκε (μαζί με συγγενικά του πρόσωπα) σε βομβαρδισμούς στο κέντρο της Τεχεράνης. Δολοφονήθηκαν επίσης υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι και πολιτικά πρόσωπα. Οι νεκροί στον Ιράν ήδη ξεπερνούν τους 200 και οι τραυματίες αγγίζουν τους 800. Το τραγικότερο, απόλυτα απάνθρωπο κι εγκληματικό ωστόσο είναι η στυγερή δολοφονία 85 μαθητριών κι εκπαιδευτικών σε βομβαρδισμό δημοτικού σχολείου θηλέων. Ήδη οι «παράπλευρες απώλειες» πρωταγωνιστούν. Τι πιο σύνηθες άλλωστε για την πολεμική μηχανή της Δύσης. «Παράπλευρες απώλειες»: πόσο στρογγυλεμένος όρος για ένα μακελειό;

Ο άξονας του τρόμου, λοιπόν, συνυπεύθυνος για την διαρκή γενοκτονία των Παλαιστινίων, χρησιμοποιεί τις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στα αραβικά κράτη (Ιορδανία, Κατάρ, Η.Α.Ε, Σαουδική Αραβία κ.α.) για να πλήξει το έδαφος του Ιράν. Ανάμεσα σε αυτές τις βάσεις, βρίσκεται κι αυτή της Σούδας, στην οποία έχουν ενεργοποιηθεί «έκτακτα μέτρα ασφαλείας». Παρόμοια μέτρα έχουν διαταχθεί και στις υπόλοιπες βάσεις των ΗΠΑ στον ελλαδικό χώρο. Το γεγονός αυτό φανερώνει απερίφραστα την εμπλοκή (και) του ελλαδικού κράτους στον πόλεμο, μιας και οι βάσεις θα λειτουργούν ως εν δυνάμει ορμητήρια των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Έτσι, μετατρέπει τον ελλαδικό χώρο και την κοινωνία σε στόχο αντιποίνων. Μια φορά στην «σωστή» πλευρά της Ιστορίας, πάντα στην «σωστή» πλευρά. Αρκεί να μένουν «βιδωμένοι» στις καρέκλες ανθυποεξουσίας τους οι ντόπιοι τοποτηρητές.

Η συνενοχή του ελλαδικού κράτους

Πέρα από την στενή (πλέον) στρατιωτική συμμαχία με το κράτος γενοκτόνων του Ισραήλ, η κυβέρνηση-καθεστώς του ελλαδικού κράτους υιοθετεί όλα τα γελοία κι ανυπόστατα προσχήματα του πολέμου. Ο υπουργός εξωτερικών Γεραπετρίτης -ο ίδιος που έκανε τεμενάδες στον Ερντογάν- υποστήριξε επί της ουσίας τους βομβαρδισμούς, ως «προληπτικό χτύπημα», για να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα! Το ίδιο επανέλαβε κι ο Μητσοτάκης. Καμία αιδώς, ούτε καν για τα προσχήματα. Συνεχίζοντας τον βίαιο μετασχηματισμό της ελλαδικής κοινωνίας σε κοινωνία-προτεκτοράτο, με όλη την σημασία της έννοιας, δίνουν πλήρη στήριξη στους εγκληματίες Νετανιάχου-Τραμπ, να σπείρουν και πάλι τον όλεθρο. Όπως στήριξαν πλήρως την γενοκτονία των Παλαιστινίων, με την αναβάθμιση συμμαχιών (κι εναγκαλισμών), ενώ οι ισραηλινές βόμβες δολοφονούσαν εκατόμβες παιδιών στην Λωρίδα της Γάζας.

Ήδη, ως αντίποινα, πλήττονται με πυραύλους στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή, κάτι που σημαίνει ότι ο κίνδυνος να χτυπηθούν σημεία του ελλαδικού χώρου, όπου εδρεύουν Αμερικανικές βάσεις, είναι πιθανός. Το γεγονός ότι η απόσταση από το Ιράν είναι τόσο μεγάλη που δεν επιτρέπει φαινομενικά κάτι τέτοιο, χαρακτηρίζεται ως επιεικώς γελοία. Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να συμβεί αυτό κι όχι απαραίτητα μέσω πυραύλων, εκτοξευμένων από χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά. Το ζήτημα είναι η ευκολία που οι τοποτηρητές του ελλαδικού χώρου -που χρωστάνε τα πάντα στους πραγματικούς εξουσιαστές- θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνία, για να εξοφλήσουν (ως έναντι) ένα ελάχιστο μέρος από τα χρεωστούμενά τους.

Συνωμοσιολογίες και Political correct

Στις μέρες μας, σχεδόν κάθε σύνθετος συνειρμός που ξεφεύγει από την μέγγενη του λεγόμενου political correct, υποβαθμίζεται στον δημόσιο λόγο ως «συνωμοσιολογία». Ασφαλώς και υπάρχουν πολλές τέτοιες, του χειρίστου είδους μάλιστα, κατά κανόνα ακροδεξιάς έμπνευσης, με κακοήθεις «πινελιές» μεταφυσικής/παραφυσικής. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως κάθε τι που συμβαίνει στο πολιτικό παρασκήνιο, με όρους θολούς, μη θεσμικούς, περίεργους, είναι συνωμοσιολογία.  Μετά λοιπόν την έναρξη του νέου κι ευρείας κλίμακας πολέμου του Ισραήλ και των ΗΠΑ, εναντίον του Ιράν, μπορούμε βάσιμα ν’ αναρωτηθούμε κι ας χαρακτηριστούμε ως «συνωμοσιολόγοι»: από πού κρατάνε τόσο γερά τον Ντόναλντ Τραμπ ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ; Μήπως έχει την οποιανδήποτε σχέση αυτό με την υπόθεση Επστίν κι όσα σχετίζονται με αυτήν; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ζούμε την πραγματικότητα της επανάληψης. Και πάλι οι ΗΠΑ πηγαίνουν σε πόλεμο για το Ισραήλ, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Ασφαλώς, το κάνουν επιπρόσθετα για την προοπτική εκμετάλλευσης του ορυκτού (κι όχι μόνο) πλούτου του Ιραν από την ελίτ των ΗΠΑ. Για να γιγαντωθούν επιπλέον τα ήδη τεράστια κέρδη τους. Όπως βέβαια και για να πλουτίσει κι άλλο το τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα του θανάτου· οι βιομηχανίες όπλων των ΗΠΑ. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο κι αυτονόητο σε έναν κόσμο που το κέρδος είναι «θεός» και κυβερνά τα πάντα.

Ωστόσο, θεωρούμε πως η εγκληματική συμμορία των ΗΠΑ, η «Imperial Democracy» της καταρρέουσας Δύσης, θα γινόταν ο μπροστάρης του σιωνισμού (και) σε αυτόν τον πόλεμο, ακόμη κι αν το Ιράν δεν είχε ούτε μια στάλα εμπορεύσιμου αγαθού για πλιατσικολόγημα. Ο λόγος είναι η πλήρης στήριξη στην εθνικιστική στόχευση του σιωνισμού για το «Μεγάλο Ισραήλ», ένα επεκτατικό αφήγημα στρεβλωμένης βιβλικής αφήγησης, που ήδη μετρά γενοκτονίες κι ανθρωποσφαγές. Με λίγα λόγια, το Ισραήλ -όπως ανέφερε κι ο ανεκδιήγητος πρέσβης των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ- έχει «το βιβλικό δικαίωμα»(!!) να κατακτήσει εδάφη από τα όμορα κράτη. Πλέον, μιλάνε δημόσια με άνεση για τις δυστοπίες που μηχανεύονται δεκαετίες τώρα αιματοκυλώντας την Μέση Ανατολή, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Ο σιωνισμός κι ο αμερικάνικος ακροδεξιός ευαγγελισμός υιοθετούν ανοιχτά το εν λόγω ιδεολόγημα: την επαναφορά του «Μεγάλου Ισραήλ», με τα εδάφη που αυτό κατείχε την εποχή του βασιλείου του Δαυίδ. Και είναι τουλάχιστον θλιβερό πως η πλειονότητα των εξουσιαζόμενων, δυστυχώς, πιστεύει πως -στην εποχή του διαδικτύου- έχουμε αφήσει οριστικά πίσω μας το σκοτάδι, πως ο Μεσαίωνας είναι μόνο μάθημα ιστορίας. Κι όμως, εξουσιαστές πρώτης γραμμής οραματίζονται δυστοπίες, εμπνεόμενοι από υποτιθέμενες πραγματικότητες· όχι του Μεσαίωνα, αλλά της Εποχής του Σιδήρου, στην βαθιά αρχαιότητα. Η τεχνολογική πρόοδος, η κάθε πρόοδος, αν δεν εξυψώνει τον ανθρωπισμό, γίνεται σκοτάδι. Ή, καλύτερα, γίνεται το άπειρο φως που τυφλώνει, μια απόλυτα πυκνή λευκότητα, ένας φωταδισμός.

Εμπρός για μια νέα Εποχή του Σιδήρου!

Οι αρχιτέκτονες του πολέμου εναντίον του Ιράν δεν νιώθουν καμία απολύτως ανάγκη να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους στους εξουσιαζόμενους σε ΗΠΑ και Ισραήλ. Οι λομπίστες που στηρίζουν τον σιωνισμό φαίνεται να έχουν εξαγοράσει την πολιτική τάξη των ΗΠΑ, είτε πρόκειται για Ρεπουμπλικάνους είτε για Δημοκρατικούς. Είναι φανερό πως ο κατηγορούμενος από το Διεθνές Δικαστήριο για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου Νετανιάχου έχει λάβει πανηγυρικά τα «κλειδιά» του Αμερικανικού οπλοστασίου, δίχως κανέναν περιορισμό. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα συμβατικά όπλα. Θα χρησιμοποιήσει «ό,τι χρειάζεται» από αυτό μέχρι την «τελική νίκη». Ή μέχρι την τελική καταστροφή. Στο τέλος, η διαφορά μεταξύ τους θα μοιάζει αμελητέα.

Το κράτος του Ισραήλ διαθέτει επιπροσθέτως άφθονους και πρόθυμους λακέδες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης των ΗΠΑ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Wolf Blitzer, πρώην υπαλλήλου της Αμερικάνικης Επιτροπής Δημοσίων Υποθέσεων του Ισραήλ (AIPAC). Επίσης, έχει τους δικούς του μεγαλόσχημους αυλικούς στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, ώστε με κάθε τρόπο να επηρεάζουν αποφάσεις που αφορούν το Ισραήλ. Δημοσιογράφοι που τιμούν αυτό που κάνουν, που παλεύουν για το κατά δύναμιν αντικειμενικό ρεπορτάζ, όταν ασχολούνται με τα εγκλήματα της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ, αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα από τους εργοδότες τους. Στο ντοκιμαντέρ «The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy» των John Mearsheimer και Stephen Walt, ακούμε το εξής: «Αν παρεκκλίνεις από την επίσημη γραμμή και αρχίσεις να κριτικάρεις το Ισραήλ, όχι μόνο δεν θα πάρεις χρήματα, αλλά το AIPAC θα κάνει τα πάντα για να βρει κάποιον που θα σου αντιταχθεί», αναφέρει ο Mearsheimer, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου.

Οι εξουσιαζόμενοι, μέσω της βίαιης, ληστρικής φορολογίας που τους ασκείται, είναι αυτοί που χρηματοδοτούν ουσιαστικά κάθε σφαίρα, κάθε πολεμικό αεροπλάνο, κάθε πύραυλο – άρα κάθε καταστροφή, κάθε δολοφονία. Αυτό συμβαίνει από τότε που υπάρχουν κράτη και καταπίεση. Οι εξουσιαζόμενοι-φορολογούμενοι είναι οι ίδιοι που χρηματοδοτούν τον θάνατο άλλων εξουσιαζόμενων, προς τέρψη της οικονομικής ολιγαρχίας κάθε εποχής και τόπου. Είναι επίσης οι ίδιοι που στρατεύονται για να σκοτώσουν και να σκοτωθούν για «ιδανικά» και «πατρίδες», που στην ουσία είναι ακριβώς η άρνηση αυτών των εννοιών. Πόλεμοι για το χρήμα, για το αέναο κέρδος, πόλεμοι για την ισχυροποίηση, ακόμη και παλινόρθωση(!!) βασιλείων κι αυτοκρατοριών. Κανένας τέτοιος πόλεμος δεν είναι πόλεμος των καταπιεσμένων.

Κανένας κρατικός πόλεμος δεν θα γίνει ποτέ δικός μας πόλεμος. Στεκόμαστε ενάντια σε κάθε πόλεμο, σε κάθε ξενοκίνητη βίαιη παρέμβαση στα εσωτερικά μιας κοινωνίας. Αυτό που συμβαίνει εντός των κοινωνικών τειχών, αφορά αποκλειστικά τους εξουσιαζόμενους που τον βιώνουν. Αυτοί κρίνουν, αυτοί κινητοποιούνται, αυτοί εξεγείρονται (μόνο) αυθόρμητα, όταν αποφασίζουν πως πρέπει. Όχι οι μυστικές υπηρεσίες, είτε του κράτους που εξουσιάζει την ντόπια κοινωνία είτε -ακόμη χειρότερα- όταν αυτές βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά και δεν δίνουν δεκάρα για τους εκεί εξουσιαζόμενους, αλλά μόνο για τ’ αφεντικά τους.

 

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση