Browsed by
Category: Λογοτεχνικές Αλληγορίες

Ο ήρωας της εργατιάς

Ο ήρωας της εργατιάς

Συνήθως, η χειραγώγηση βασίζεται κυρίως στην αυταπάτη και λιγότερο στην βία. Στην αυταπάτη πως αν συμμετάσχεις στο «παιχνίδι», ακολουθώντας πιστά τους κανόνες, θα βγεις κερδισμένος. Μα οι κανόνες δεν είναι αυτό που ίσως φαντάζεσαι. Δεν αρκεί να κάνεις «καλά την δουλειά σου», να είσαι εργατικός, συνεπής, παραγωγικός.Περισσότερα...

Ψηλαφώντας ίχνη

Ψηλαφώντας ίχνη

Τα παραμύθια δεν ειν’ αλήθεια

Αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέματα

Ξύλινα Σπαθιά, Ένα Παράξενο Τραγούδι

Ίσως έχετε παρατηρήσει τα χνάρια που, κάποιες φορές, αφήνουν (άθελά τους) τα μη ανθρώπινα πλάσματα –σκύλοι, γάτες, ακόμη και πουλιά– στο νωπό τσιμέντο· τυχαία σημάδια στον χρόνο, σαν το φως των αστεριών που συνεχίζει, ενώ αυτά πια δεν υπάρχουν.… Περισσότερα...

Η Μαύρη Καρότσα στην «ψηφιακή εποχή»

Η Μαύρη Καρότσα στην «ψηφιακή εποχή»

Η «Καρότσα ή «Μαύρη ήταν καρότσα» όπως το ονομάζουν στην Αλιστράτη Σερρών από όπου κατάγεται, είναι ένα σκοτεινό μοιρολόι. Ο θρύλος λέει πως αναφέρεται στα κορίτσια που στο παρελθόν απήγαγαν με τη βία από τα σπίτια και τις οικογένειες τους, για να τα εκμεταλλευτούν με οποιοδήποτε τρόπο.Περισσότερα...

Ξωθιά

Ξωθιά

Η ξωθιά (ξωτικιά > ξωτκιά > ξωθκιά > ξωθιά) αφήνει τον κόσμο του αιθέρα, του μαγικού δάσους, να κοινωνήσει απ’ τον πόνο των θνητών· την βαρβαρότητα του πολέμου, την οδύνη της προσφυγιάς, την αφόρητη ασχήμια των μητροπολιτικών κέντρων. Με «όπλο» την κιθάρα, με γητείες και ξόρκια, αναμετριέται με τον χρόνο, το θάνατο και την σιωπή.Περισσότερα...

Σε έναν κόσμο αχανή κι ακατανόητο

Σε έναν κόσμο αχανή κι ακατανόητο

Όταν ο άνθρωπος στα ελληνιστικά βασίλεια ένιωσε χαμένος, αποσυρμένος από την κοινότητα, απομονωμένος, όταν η φωνή του έπαψε να έχει σημασία, αναζήτησε μια άλλου είδους φιλοσοφία. Μαθήτευσε σε σχολές όπως η Επικούρια και η Στωική, που αφομοίωσαν διαφορετικά το παρελθόν και στράφηκαν στις προσωπικές αναζητήσεις.Περισσότερα...

Διασχίζοντας τον λαβύρινθο

Διασχίζοντας τον λαβύρινθο

Ο λαβύρινθος λειτουργεί μέσα μας, καθημερινά, πέρα από το φυσικό, στο αμιγώς συμβολικό. Είτε γίνεται αντιληπτό είτε όχι, τον συναντούμε στο κατώφλι της απόφασης, στην αμφιβολία της επιλογής, στην σιωπή του εσωτερικού τρίστρατου. Ασφαλώς, έχουν ήδη γίνει αρκετές προσεγγίσεις για το ζήτημα, είτε φιλοσοφικές, είτε ψυχολογικές, είτε εν γένει θεολογικές.… Περισσότερα...

Όταν η μυρωδιά κι ο ήχος αποκτούν αφή

Όταν η μυρωδιά κι ο ήχος αποκτούν αφή

Στον Ράμι, για τις μύριες στιγμές του στην απομόνωση. Και για τις νύχτες του Δεκέμβρη που μοιραστήκαμε.

Σε όλους τους αξιοπρεπείς φυλακισμένους.

Για τον φυλακισμένο η λέξη απομόνωση δεν είναι μια αφηρημένη έννοια.

Δεν είναι η επιλογή ενός συγγραφέα να μείνει μόνος και να γράψει στο ησυχαστήριό του.… Περισσότερα...

Σπουδή στην Ατλαντίδα

Σπουδή στην Ατλαντίδα

Κάποιες σκέψεις με αφορμή τους στίχους των Βαβούρα, από το τραγούδι τους Χαμένη Ατλαντίδα

Στον Αργύρη και τον Μάνο.

 

Πολλές φορές και σε πολλούς καιρούς, οι συντροφιές θεραπεύουν την μνημοσύνη. Στοχάζονται μ’ απλότητα, στις σιωπές και την βοή, καθώς οι λέξεις και το συναίσθημα ζωντανεύουν γύρω και μέσα τους κόσμους, που ο χρόνος διστάζει ν’ αγγίξει.… Περισσότερα...

Καν’ το όπως η Μαφία, μέρος Β’

Καν’ το όπως η Μαφία, μέρος Β’

Ενστικτωδώς κοίταξε προς τη μεριά του ανθρώπου που τον προλόγισε για να τύχει κάποιας συμπαράστασης. Αυτός ανασήκωσε τους ώμους του και κοίταξε από την άλλη πλευρά… Οι πιο θερμόαιμοι τον είχαν περικυκλώσει και καθώς ήταν άοπλος, η κατάσταση έδειχνε επικίνδυνη για τον διανοούμενο μαφιόζο.… Περισσότερα...

Καν’ το όπως η Μαφία, μέρος Α’

Καν’ το όπως η Μαφία, μέρος Α’

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αναδημοσίευση από τον ιστότοπο του Κώστα Γαβριήλ, που είναι διαθέσιμος εδώ. Η αλληγορία που αφηγείται μπορεί με πολύ εύστοχο τρόπο να πει περισσότερα από εκτενείς αναλύσεις. Δημοσιεύεται σε δύο μέρη και έτσι την αναδημοσιεύουμε, προκειμένου να είναι πιο ευανάγνωστη.Περισσότερα...

Γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν για πάντα

Γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν για πάντα

Ο φόβος ξορκίζεται με την αφήγηση. Την αφήγηση που διασκεδάζει το σκοτάδι και καλεί τις σκιές ν’ ανταμώσουν τα σώματα˙ αυτήν που εκριζώνει τον θάνατο, τον ένθρονο φόβο, από τις καρδιές των ανθρώπων. Κι εκεί η αφήγηση, από στόμα σε αυτί, γλιστρά στον νου, διασκεδάζοντας το πεπερασμένο του βίου, με το χρώμα, την γενναιότητα, το φως, το αστείο.Περισσότερα...

Το σκιάχτρο που φυλάει σάπιους καρπούς

Το σκιάχτρο που φυλάει σάπιους καρπούς

Το κράτος είναι το πιο θλιβερό,  το πιο κουραστικό και κυρίως το πιο βαρετό από όλα τα τέρατα. Ξεδοντιάρικο και παραπονιάρικο, σιχαμένο κι αξιοθρήνητο. Λογικό είναι να κάνει ό,τι κάνουν όλα τα πλάσματα του είδους του: φοράει στολές και μασκαρεύεται, αλλά κυρίως τραβάει την προσοχή μακριά απ’ αυτό το άθλιο σαρκίο του.… Περισσότερα...

Στις στοές του θανάτου: Όταν ο Τζαίημς «συναντά» τον Χασάν

Στις στοές του θανάτου: Όταν ο Τζαίημς «συναντά» τον Χασάν

Η λογοτεχνική αλληγορία που ακολουθεί, γράφτηκε με αφορμή την δολοφονία 301 ανθρώπων, σε ανθρακωρυχείο της Τουρκίας, τον Μάη του 2014. Σαν να μην πέρασε μια μέρα, μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις, τουλάχιστον 41 ανθρακωρύχοι είναι νεκροί, έπειτα από «ατύχημα», στις στοές της Αμάσρα, στις βόρειες ακτές της Μαύρης Θάλασσας.Περισσότερα...

Οδύσσεια εν κύκλω: Ένα ρολόι ταξιδεύει.

Οδύσσεια εν κύκλω: Ένα ρολόι ταξιδεύει.

Το ζήτημα του χρόνου, ως μιας ουσιώδους μεταβλητής της ίδιας της ύπαρξης, μας έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές και στο παρελθόν. Ωστόσο, όσα κι αν ειπωθούν ή, ακόμη καλύτερα, όσα κι αν καταγραφούν μέσω της αρθρογραφίας, είναι λογικό πως ο πανδαμάτωρ χρόνος θα στέκει πάντοτε λίγο μακρύτερα, λίγο ψηλότερα από τις λέξεις, καλοκαμωμένες ή άγευστες.Περισσότερα...

Αποθησαυρίσματα από την ποίηση των Ιροκουά

Αποθησαυρίσματα από την ποίηση των Ιροκουά

apothisavrismataΕίναι γνωστό πως οι Ινδιάνικες φυλές δεν διέθεταν γραφή. Κάθε σημαντική γνώση λοιπόν περνούσε από στόμα σε αυτί, μέσα από τον αέναο κύκλο της αφήγησης. Και η αφήγηση δεν απαιτεί μόνο επιδέξιους ομιλητές, αλλά κι ακόμη ικανότερους ακροατές. Έτσι και αλλιώς, δεν υπήρχαν θεσμοί για να ορίζουν ομιλούντες και ακούοντες∙ ο καθένας έπλαθε ελεύθερα την δική του ιστορία, στίχο, φραστικό μονοπάτι.… Περισσότερα...