Νεο-βαρβαρισμός και αποικιοποίηση

Νεο-βαρβαρισμός και αποικιοποίηση

Η μαζική εξόντωση αμάχων με αλγόριθμους και τεχνολογία μαζικής δολοφονίας συνεχίζεται αμείωτα. Ζούμε την γενοκτονία σε ζωντανή μετάδοση. Και η συλλογική συνείδηση, σε μεγάλο βαθμό, την αποδέχεται ως κάτι που μπορεί να ξανασυμβεί. Ως κάτι που «παύει», αν αλλάξεις κανάλι ή ιστοσελίδα στο διαδίκτυο. Παράλληλα, ο  τεχνολοκληρωτισμός δοκιμάζει τα προϊόντα του σε πραγματικές συνθήκες συλλογικού εγκλήματος, ανατροφοδοτώντας έτσι με «χρήσιμη» γνώση τους ψηφιακούς «μάγους» της εικονικής δυστοπίας. Μιας δυστοπίας που διαχειρίζονται νεο-βάρβαροι υψηλής τεχνολογίας και μηδενικής ενσυναίσθησης, τόσο ψεύτικοι, όσο και οι ίδιες οι «ανάγκες» που τους δημιούργησαν. Όσο κι αν οι τεχνικοί της εξουσίας προσπαθούν να το κρύψουν, η αβεβαιότητα εδραιώνεται ως κυρίαρχο συναίσθημα. Αυτό που μέχρι χθες έμοιαζε εξωπραγματικό, πλέον κουβεντιάζεται ως μια «λογική» πιθανότητα. Το έγκλημα, η χυδαιότητα, ο εξευτελισμός, η παραφροσύνη από καθέδρας, προωθείται ως καθημερινότητα, ως κάτι αποδεκτό.

Στην Γάζα, οι επιζώντες παλεύουν με τα τρωκτικά για ελάχιστη τροφή. Δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό και οι λίγες υδροφόρες γίνονται συχνά στόχος επιθέσεων από τους Σιωνιστές. Οι ασθένειες εξαιτίας της πλήρους έλλειψης βασικών συνθηκών υγιεινής σκοτώνουν καθημερινά, ιδιαίτερα μικρά παιδιά. Ωστόσο, γιατροί και νοσηλευτές, με θάρρος, προσπαθούν με ελάχιστα μέσα να σώζουν ζωές. Ασθενείς που μεταφέρονται με κάθε εύκαιρο όχημα προς τα υποτυπώδη νοσοκομεία, συχνά παρεμποδίζονται από εποίκους: η κτηνωδία σφιχταγκαλιάζει την μικροπρέπεια. Στον Λίβανο, από την στιγμή που ανακοινώθηκε η «εκεχειρία», οι δολοφονημένοι είναι πάνω από 100 και τα ισοπεδωμένα σπίτια τουλάχιστον 10.000. Ακόμη και τα ελαιόδεντρα δεν γλιτώνουν από την σιωνιστική μανία – υπολογίζονται σε περισσότερα από 60.000 όσα βομβαρδίστηκαν. Κι όλα αυτά σε συνθήκες «εκεχειρίας».

Ο Σιωνισμός είναι ένα δυτικό φαινόμενο. Γεννήθηκε στην Δύση, από Εβραίους της Δύσης, μέσα στο κυρίαρχο τότε ιδεολογικό της πλαίσιο, αυτό του εθνικισμού. Υιοθέτησε σε πολλά την ιδεολογία και τις μεθόδους της αποικιοκρατίας, ενσωματώνοντάς τες στο εθνικο-θρησκευτικό ιδεολόγημά του. Όσο κι αν επιμένει για το αντίθετο, στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την σκέψη, την ψυχοσύνθεση, την γενικότερη αντίληψη των πραγμάτων της Ανατολής. Εδραιώθηκε ως εθνικιστικό κίνημα, πείθοντας τους τότε ισχυρούς της Ευρώπης –κι αργότερα των ΗΠΑ– πως μπορεί να συμβάλει στην διατήρηση της αποικιοκρατίας στην Μέση Ανατολή, αλλά και την αναδιάρθρωσή της με ακόμη μεγαλύτερους όρους συμφέροντος. Οι αποικιοποίηση της Παλαιστίνης είναι δομικό στοιχείο του Σιωνισμού και δεν προέκυψε μεταγενέστερα μέσα από την εξέλιξη της Ιστορίας. Αυτονόητα, στόχευε εξαρχής στον εκτοπισμό των γηγενών, προωθώντας συστηματικά το λεγόμενο Μεγάλο Ισραήλ. Ως αποικιοκρατική δύναμη, επεδίωκε να επιβάλει με την βία τον πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό έλεγχο στην Παλαιστίνη. Με άλλα λόγια, ο Σιωνισμός αυτοπραγματώνεται μέσα από τα πολύμορφα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει, καθώς η αποικιοκρατία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτές τις πρακτικές. Κι ο Σιωνισμός είναι ο ορισμός της «παραδοσιακής» αποικιοκρατίας με νεο-βάρβαρα μέσα.

Κοινωνίες που συνθλίβονται προς την προσφυγιά και την εξαθλίωση, γίνονται θέαμα για άλλες που εκφυλίζονται προς την απανθρωπιά και την αποκτήνωση. Η απάθεια κι ο αμοραλισμός κερδίζουν έδαφός, οπλίζοντας το χέρι του δήμιου όσο μακρυά κι αν βρίσκεται.

 

Αλκυόνες

Θερία Ενήμερα

 

Comments are closed.