Η εξουσία έλκει τους χειρότερους και διαφθείρει τους καλύτερους. Οι πρώτοι, συνήθως, είναι αυτοί που θα κάνουν κάθε βρόμικη δουλειά, που με χαρά θα βιαιοπραγήσουν, όταν οι διεφθαρμένοι καλύτεροι -ως ανώτεροι στην εξουσιαστική δομή-, δώσουν την διαταγή. Γι’ αυτό και οι χειρότεροι, με βασικό τους «προσόν» την μηδενική ανθρωπιά, επανδρώνουν πρωτίστως τις διάφορες μονάδες καταστολής του κράτους, είτε ένοπλες είτε όχι. Από τους κακομοίρηδες συμβασιούχους της  ΔΕΔΔΗΕ, που κόβουν το ρεύμα για έναν απλήρωτο λογαριασμό, έως τους ένστολους κρατικούς μπράβους των ΜΑΤ, η «δικαιολογία» για την αντικοινωνική τους συμπεριφορά είναι μονίμως η ίδια: «εντολές εκτελούμε». Εντολές που τους δίνονται από τους διεφθαρμένους καλύτερους, γιατί οι χειρότεροι μόνο ως σάρκινες μηχανές καταστολής τούς είναι χρήσιμοι. Σε ένα δυστοπικό αύριο, με τα ανδροειδή τελειοποιημένα κι άφθονα, οι χειρότεροι θα τους είναι περιττοί. Οπότε και το μέλλον τους βραχύβιο.

Στις 24/4, στο Εφετείο Αθηνών, λίγο μετά την ολοκλήρωση της δίκης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, ένστολος μπράβος των ΜΑΤ σπρώχνει με λυσσώδη μανία νεαρή γυναίκα, η οποία πέφτοντας με φόρα στο έδαφος, χτυπά στον αυχένα, πάνω σε τσιμεντένια ζαρντινιέρα. Η εικόνα είναι σοκαριστική, καθώς από καθαρή τύχη η νεαρή γυναίκα δεν έχασε την ζωή της ή δεν έμεινε παράλυτη. Η «πρόκληση» των αλληλέγγυων προς τους ένστολους κρατικούς μπράβους ήταν μερικοί καφέδες και κάποια μπουκαλάκια νερό. Εννοείται πως αν ανήκεις στους χειρότερους, στα σκουπίδια της κοινωνίας, απαντάς «αναλογικά» με δακρυγόνα, βόμβες κρότου-λάμψης και κυνηγητό στους γύρω δρόμους, με την κυκλοφορία σε πλήρη κίνηση. «Πρέπει» να δείξεις την χρησιμότητά σου στους ικανούς της εξουσίας, αυτούς που υπηρετείς σαν ξεφτιλισμένο ανδράποδο, για να λάβεις ακόμη έναν μισθό εις βάρος της κοινωνίας, μιας και είσαι παντελώς άχρηστος κι ανίκανος για οποιαδήποτε κοινωνικά ωφέλιμη εργασία.

Αδιαμφισβήτητα, πρόκειται για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Κι όσο για την πρόθεση, αυτή είναι δεδομένη. Αν δεν ήταν, ο εν λόγω ένοπλος σφουγγοκωλάριος θα φρόντιζε να είναι χρήσιμος για τους συνανθρώπους του κι όχι να κάνει αυτήν την «δουλειά». Γιατί, ασφαλώς, καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, μα και καμιά ντροπή δεν μπορεί να βαπτίζεται δουλειά. Πόσο μάλλον η μέγιστη από όλες τις ντροπές και τις ξεφτίλες· να κάνεις τον μπράβο του κράτους για έναν μισθό.

Αλκυόνες

Θερία Ενήμερα