Στην δίνη της Γ’ Παγκόσμιας Ανθρωποσφαγής: Κοινωνική αντίσταση κι ο σπόρος αυτοκαταστροφής της εξουσίας
Το τοπικό είναι παγκόσμιο, όταν η κυριαρχία είναι παγκόσμια
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν δεν είναι ένα τοπικό φαινόμενο, δεν είναι μια περιφερειακή σύγκρουση, δεν είναι ένας διμερής ή τριμερής πόλεμος, αλλά ένα από τα θέατρα των επιχειρήσεων της κλιμακούμενης εδώ και πολλά χρόνια Γ’ Παγκόσμιας Ανθρωποσφαγής.… Περισσότερα...
Η εξουσία έλκει τους χειρότερους και διαφθείρει τους καλύτερους. Οι πρώτοι, συνήθως, είναι αυτοί που θα κάνουν κάθε βρόμικη δουλειά, που με χαρά θα βιαιοπραγήσουν, όταν οι διεφθαρμένοι καλύτεροι -ως ανώτεροι στην εξουσιαστική δομή-, δώσουν την διαταγή. Γι’ αυτό και οι χειρότεροι, με βασικό τους «προσόν» την μηδενική ανθρωπιά, επανδρώνουν πρωτίστως τις διάφορες μονάδες καταστολής του κράτους, είτε ένοπλες είτε όχι.…