Φως σε φόντο λευκό: Όταν οι λέξεις της Ιστορίας τυφλώνουν (Μέρος 2ο)

Φως σε φόντο λευκό: Όταν οι λέξεις της Ιστορίας τυφλώνουν (Μέρος 2ο)

Οι καιροί είναι χαώδεις· οι γνώμες συγκεχυμένες· τα κόμματα ένας κυκεώνας· η γλώσσα των νέων ιδεών δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί· τίποτε δεν είναι δυσκολότερο από το να ορίσει κανείς καλά τον εαυτό του σε σχέση με τη θρησκεία, τη φιλοσοφία, την πολιτική.Περισσότερα... “Φως σε φόντο λευκό: Όταν οι λέξεις της Ιστορίας τυφλώνουν (Μέρος 2ο)”

Φως σε φόντο λευκό: Όταν οι λέξεις της Ιστορίας τυφλώνουν (Μέρος 1ο)

Φως σε φόντο λευκό: Όταν οι λέξεις της Ιστορίας τυφλώνουν (Μέρος 1ο)

https://anarchypress.files.wordpress.com/2020/11/cea6cf89cf82-cf83ceb5-cf86cf8ccebdcf84cebf-cebbceb5cf85cebacf8c-ce8ccf84ceb1cebd-cebfceb9-cebbceadcebeceb5ceb9cf82-cf84ceb7cf82-ce99cf83cf84cebfcf81ceafceb1cf82-cf84cf85cf86cebbcf8ecebdc.jpg

Brueghel, Τοπίο με την πτώση του Ίκαρου (1558).

Ο ίδιος ο Brueghel έχει αναφέρει για το έργο: «Ήταν άνοιξη. Ένας αγρότης εργαζόταν στο χωράφι του. Ένας βοσκός πρόσεχε τα πρόβατά του. Ένας ψαράς έπιανε ψάρια κοντά στην άκρη της θάλασσας. Όλα ίδρωναν στον ήλιο που έλιωνε τα φτερά από κερί.

Περισσότερα... “Φως σε φόντο λευκό: Όταν οι λέξεις της Ιστορίας τυφλώνουν (Μέρος 1ο)”
Το πιο δύσκολο

Το πιο δύσκολο

Τώρα μας έμεινε το πιο δύσκολο· πώς να πάρουμε τις λέξεις που έμειναν και να φτιάξουμε ζωή.

Τώρα που οι λέξεις ελευθερία, ευθύνη, αλληλεγγύη, μαζί  έχουν χάσει τη σημασία τους, χρειάζεται να βρούμε άλλες καινούριες που να σημαίνουν ελευθερία, ευθύνη, αλληλεγγύη και μαζί.… Περισσότερα... “Το πιο δύσκολο”

ΤΑ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-FRANKENSTEIN ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ 

ΤΑ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-FRANKENSTEIN ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ 

Λυπάμαι που σ’ το λέω, αλλά είναι μια πικρή αλήθεια. Οι πλούσιοι ξέρουν τουλάχιστον να προστατεύουν τα συμφέροντά τους, καταφέρνουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αμυνθούν, αποτελούν μια αληθινή οικογένεια, αλληλέγγυα και απίστευτα δραστήρια. Έχουν ακόμα όνειρα αυτοί και μπορώ να σου πω ότι δεν θα κάνουν ούτε βήμα πίσω, προκειμένου να τα πραγματοποιήσουν.Περισσότερα... “ΤΑ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-FRANKENSTEIN ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ ”

Μόνο 300;

Μόνο 300;

Εξήντα τάλαρα το πρόστιμο, κορόιδα! Φθηνά-φθηνά. Σα να λέμε καμιά κατοσταριά (και βάλε) ώρες στο «παπάκι», διανομή και μεροκάματο του τρόμου, ανασφάλιστος κι έτσι. Σαν λίγα σας φάνηκαν μάλλον τα 150 κι όλο όξω μου ‘σασταν, σούρτα-φέρτα, στη βόλτα, σε στυλ ανέμελο και περιπατητικό.… Περισσότερα... “Μόνο 300;”

ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ: IN CAUDA VENENUM

ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ: IN CAUDA VENENUM

«Το παρὸν [δεν] εἶναι [τίποτε περισσότερο] ἀπὸ τὸ παρελθὸν συσπειρωμένον διὰ δρᾶσιν, ἐνῶ τὸ παρελθὸν [εἶναι] τὸ παρὸν ἀνεπτυγμένον διὰ τὴν κατανόησίν μας». Durant Will., Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού, Τόμος στ΄, Μεταρρυθμίσεις

«Το εφεύρημα του «συνταγματικού τόξου» είναι η βάση πάνω στην οποία θα μπουν τα θεμέλια του μεταμνημονιακού καθεστώτος στον Ελλαδικό χώρο, στη γραμμή που επιτάσσει η ενοποιημένη κυριαρχία.Περισσότερα... “ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ: IN CAUDA VENENUM”

Α π ο λ ύ μ α ν σ η, Μια ποιητική κατάθεση με καθαρτικές ιδιότητες

Α π ο λ ύ μ α ν σ η, Μια ποιητική κατάθεση με καθαρτικές ιδιότητες

Να μένεις στην Αλεξάνδρας και να μην ακούς αμάξια το βράδυ

αυτό το βουητό της πόλης να ξεκινά μετά τις πέντε

κυριακή με ήλιο και μασκοφόρους

μυρίζει οινόπνευμα

ο κόσμος στο δρόμο κοιτάζει δεξιά- αριστερά

μην πετύχει κάνα μπάτσο

δυστοπικές συζητήσεις για το καλύτερο αντισηπτικό

ένας επαίτης που απλώνει το χέρι φορώντας μάσκα

μουσικοί του δρόμου με πανιά στα τρομπόνια

μια fenistil πάνω στο τραπέζι

“τι είναι αυτό; τα κουνούπια θα φοβηθούμε πια;”

μια μαυρίλα να ρέει

πηχτή, γυαλιστερή και δύσοσμη

πλημμυρίζει την πόλη

πλημμυρίζει τους ανθρώπους

πλημμυρίζει τα έντομα

ο κόσμος πατάει στη μαυρίλα

τα παιδιά πλατσουρίζουν

τα έντομα πνίγονται

καπότες παντού

σε λίγο θα κυκλοφορούμε μέσα σε γιγάντιες καπότες

χθες το βράδυ μάζεμα στην Καλλιδρομίου

τσιγάρα και joy division

πέτυχα τον Π., μου κάνει “εδώ, στην αντίσταση”

και πάντα το ήξερα ότι αυτά τα δύο είναι επαναστατικά

αλλά πια οι λέξεις δεν έχουν κανένα νόημα

γι’ αυτό μπερδεύω γράμματα, κλίσεις κι αριθμούς

τ’ απογεύματα μετράμε διασωληνωμένους

και τα παιδιά στα σχολεία φωνάζουν “πού χάθηκες, ρε κρούσμα;”

μας λένε ότι θα πεθάνουμε μόνοι μας σε κάποια μεθ

να μας τρομάξουν

λες και δεν νιώθουμε ήδη ολομόναχοι

σε λίγο αντί για απολυμαντικά μαντηλάκια

θ’ ανταλλάσσουμε ψυχοφάρμακα

θα περιπλανιόμαστε μ’ ένα σακίδιο γεμάτο πέτρες, με μια οδοντόβουρτσα κι ένα βρακί

έτοιμοι να κοιμηθούμε οπουδήποτε μετά την απαγόρευση

ξυπόλητες σταχτοπούτες

μ’ ατομική ευθύνη και σε αναμονή πογκρόμ

στο βάθος κάποιος φωνάζει “μας κλέβουνε τη νύχτα” και βάζει φωτιά

ίσως πρέπει να βάλουμε κι εμείς μπουρλότο

ν’ απολυμάνουμε τα πάντα δια παντός

ν’ αναστήσουμε τα βράδια, τη ζωή και την αφή

ίσως απλά να μείνουμε να κοιτάμε τους κροκόδειλους

όπως θα αναδύονται από το σιντριβάνι της Ομόνοιας

 

 

Ναταλί Φύτρου

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα Ασσόδυο:

Α π ο λ ύ μ α ν σ η
Περισσότερα... “Α π ο λ ύ μ α ν σ η, Μια ποιητική κατάθεση με καθαρτικές ιδιότητες”

Οι «αντιστασιακοί» του μέλλοντος…

Οι «αντιστασιακοί» του μέλλοντος…

Είναι αληθές πως για την εποχή της δικτατορίας των συνταγματαρχών υφίσταται σήμερα η εξής ψευδής αντίληψη: ότι η πλειονότητα του «ελληνικού λαού» αντιστάθηκε είτε με παθητικό είτε με ενεργητικό τρόπο˙ αναμφίβολα, είναι κι αυτός ένας από τους πολλούς μύθους της λεγόμενης μεταπολίτευσης.… Περισσότερα... “Οι «αντιστασιακοί» του μέλλοντος…”

Ουλή

Ουλή

Είχε μια μεγάλη ουλή στο μηρό της/ έμοιαζε με νεκρό σιδηρόδρομο/ που τον σκέπαζαν πρόχειρα άγριες σάρκες/ Αυτός έβαζε το δάχτυλο τρυφερά στην αφετηρία/ και διέτρεχε απαλά την απόσταση/ ως τη ρίζα του γονάτου/ Κάθε φορά ένιωθε την διαδρομή ατελείωτη/ Κλείνανε τότε γυμνοί τα μάτια/ να φανερώσουν για λίγο/ όσα ο φόβος τους έκρυβε/ Εκείνη ψιθύριζε/ «Γιατί σου αρέσει τόσο η ουλή μου; Είναι μεγάλη κι άσχημη/ Αν όμως τόσο πια τι θέλεις στη χαρίζω»/ Κι αυτός απαντούσε/ «Κοίτα/ όσο κι αν περιπλανήθηκα μέσα σ’ αρχαίους τάφους/ δεν βρήκα πουθενά μαχαίρι/ τόσο σκουριασμένο/ τόσο στομωμένο/ για να την βγάλω από πάνω σου/ όπως τής αξίζει»/ «Τότε θα τη φυλάω στο σώμα μου/ μόνο για σένα/ Όσα χρόνια κι αν περάσουν/ από αυτή τη στιγμή/ θα είναι δική σου/ Σάρκα και δέρμα σου/ ένα με εμένα/ Ως το θάνατο/ Ή μέχρι να βρεις εκείνο το μαχαίρι των αρχαίων»/ «Κάποια στιγμή θα τα ξεχάσεις όλα αυτά/ ή το πιθανότερο/ δεν θα θέλεις να τα θυμάσαι»/ «Ίσως/ Αναπνέω  για τη στιγμή/ Αν σκεφτώ το αύριο/ θα σταματήσει η καρδιά μου/ Κάποια πρωινά/ ξυπνώ με ένα μαύρο ήλιο στο μαξιλάρι μου/ Το χθεσινό μου όνειρο/ καίγεται στο σκοτάδι του/ ψάχνω λίγη από την τέφρα/ μα δεν βρίσκω ίχνος/ Αυτό πάλι τι σου λέει;»/ «Μου λέει ότι έχεις μάθει πια τα πάντα/ Νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα ν’ αρχίσεις να ξεχνάς/ Εγώ πάλι λέω/ από εδώ και πέρα/ να μην ξεχνώ τίποτα/ Έτσι θα πληρώσω για όλα/ Αναδρομικά και με τόκο/ Εσύ καθάρισες/ Ήρθε η ώρα να μπεις στον κόσμο/ που τόσο μίσησες/ και να μπει κι αυτός μέσα σου/ Να θυμάσαι όμως/ ότι αυτή η ουλή στο μηρό σου/ μού ανήκει/ Θα γίνει η μόνη μου ιδιοκτησία/ Δική μου/ Και που ξέρεις/ Μπορεί στις περιπλανήσεις μου/ σε χρόνους μέσα σε χρόνους/ να βρω κάποτε κι εκείνο το μαχαίρι»/ Κάτι πύρωσε μέσα της/ θυμός/ έξαψη/λαγνεία/ αποστροφή/ αγάπη/ κενό/ Τον έσφιξε με δύναμη επάνω στο σώμα της/  Όλα έμοιαζαν εντελώς φυσιολογικά.… Περισσότερα... “Ουλή”

Mέρες κρασιού και Τριαντάφυλλων

Mέρες κρασιού και Τριαντάφυλλων

Ακούσαμε πρώτα τον καλπασμό τους στις σκάλες, μετά ακροβολίστηκαν στο μαγαζί αμίλητοι.[1]

«Σηκωθείτε όλοι όρθιοι ρε πούστηδες!» φώναξε ο επικεφαλής τους.

Σηκωθήκαμε. Αυτοί άρχισαν να περνάνε ανάμεσα μας, καθυστερούσαν κιόλας όταν βρίσκονταν από πίσω μας, για να μας σπάσουν τον τσαμπουκά.

Περισσότερα... “Mέρες κρασιού και Τριαντάφυλλων”
ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 205ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 205ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο σε σημεία όπου διατίθεται ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος.

ΘΕΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ:

Επιδρομές στο πολιτικό σκηνικό

ΣΥΝΗΘΙΣΑΝ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ: ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΒΡΗΚΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ…

BRAIN HACKING: ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ

«… Και τί πειράζει αν ένα παιδί δεν μπορεί να γράψει;»

Πώς η νόσος COVID-19 μπορεί να επιδεινώσει την παγκόσμια επισιτιστική ανασφάλεια

Mέρες κρασιού και Τριαντάφυλλων

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΚΑΙ COVID 19

Τα έντοµα στο κεφάλι µας

Μικρά και Μεγάλα

Η ID2020 ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ

Δραπέτες

 

anarchy.gr

Εξέγερση στη Μινεάπολη μετά την δημόσια εκτέλεση του George Floyd από μπάτσο

Εξέγερση στη Μινεάπολη μετά την δημόσια εκτέλεση του George Floyd από μπάτσο

Λευκοί μπάτσοι σκότωσαν σε δημόσια θέα τον αφροαμερικανό George Floyd την Δευτέρα 26/8 στην Μινεάπολη των ΗΠΑ. Οι μπάτσοι έβγαλαν από το αμάξι τον Floyd του πέρασαν χειροπέδες, τον ξάπλωσαν στο έδαφος και ένας εξ αυτών τον πάτησε με το γόνατο στον λαιμό μέχρι να πνιγεί, μην δίνοντας σημασία στις εκκλήσεις του Floyd, αλλά και του κόσμου ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει.

Περισσότερα... “Εξέγερση στη Μινεάπολη μετά την δημόσια εκτέλεση του George Floyd από μπάτσο”
Δραπέτες

Δραπέτες

 

Θέλησε να ξοδευτεί με τον δικό του ρυθμό/ Από παιδί μισούσε τα ρολόγια./ Προτιμούσε να μετρά τις στιγμές με την αναπνοή του/ Ήταν καλύτερα έτσι/ Κι όταν οι καταστάσεις τον στρίμωχναν άγρια/ επέστρεφε στη γέρικη μουριά/ Εκείνη στον θλιβερό ακάλυπτο/ Τα δέντρα δεν μιλούν/ μα νιώθουν τα πάντα/ Επέμενε πως το σώμα της είχε καταπιεί τα κάγκελα/ Τα χώνεψε για τα καλά/ Σίδερο σκουριά και χλωροφύλλη αγκαλιασμένα/ Κι αντίο φυλακή/ Μια στιγμιαία νίκη της ζωής/ Πριν το σπασμένο σώμα ρίξει αυλαία/ Ο θρύλος λέει πως δεν έγιναν οι πρέπουσες τελετές/ Καμιά κηδεία/ Τα κομμάτια σάπιζαν άθαφτα στην άσφαλτο/ Κάτι παιδιά μόνο χάραξαν επάνω τους κατάδεσμους/ Σε αρχαίες νεκρές γλώσσες/ Για να μην τους ξορκίσει κανείς/ Αυτός έλειπε/ Μόνο τα πουλιά την έκλαψαν/ Κι ας έμειναν άστεγα/ Διασώθηκαν μόνο κάτι σκόρπιες εικόνες/ Που με το μέτρημα των αναπνοών θόλωναν μέσα του/ Τις ξέβραζε με κάθε εφιάλτη/ Τότε στις κόγχες του βλάσταιναν και πάλι τα κλαδιά της/ Και η σκιά τους πρόσφερε πυρετική θαλπωρή στους λίγους επιζώντες/ Δεν ξεκουραζόταν ποτέ/ Έκανε υπομονή για τον Μεγάλο Ύπνο/ Κι όσο αυτός αργούσε/ έπρεπε κάπως να ξοδευτεί/ Άλλοτε έτρεχε σα φωτόνιο κι άλλοτε έμενε αδρανής σα ψόφια μύγα/ Περφεξιονισμού και Απραξίας γωνία, μόνιμος κάτοικος/ Αυτό τον έκανε αθεράπευτα συναισθηματικό/ Με έναν άσχημο τρόπο/ αποκλειστικά ιδιόκτητο/ Κάποτε ο δάσκαλος τούς μίλησε για τα νεκροτομεία/ Οι περιγραφές του με κάθε λεπτομέρεια/ Δεν τσιγκουνεύτηκε λέξη/ Ήταν όλοι τους στο προαύλιο/ Μάης γλυκός/ Το άρωμα από τις πασχαλιές σκαρφάλωνε ανεμπόδιστα μέσα τους/ Ένιωσε ερωτευμένος με τα πάντα/ Τα κορίτσια ας περίμεναν τη σειρά τους/ Και τότε είδε όλη την αλήθεια/ Είδε τις πασχαλιές να ξεκορμίζουν μέσα από τα σωθικά των πεθαμένων/ Να ξεπηδούν από ανοιγμένα μπλαβιά στόματα/ Ανθοί και αίμα να σμίγουν με τρυφερότητα/ Αδέξια και αθώα/ Φτιάχνοντας συμπλέγματα από θάνατο και ζωή/ Ο ήλιος τού χάιδεψε άγρια το σβέρκο/ Κι αυτό κάπως τον συνέφερε από τη ζάλη/ Το ήξερε ήδη/ Οι στιγμές είναι τα πάντα/ Τα χρόνια όμως κρεμάλα/ Μια τρίαινα από φουσκωμένες φλέβες/ άραζε μόνιμα στο μέτωπο του/ Όταν συγκεντρωνόταν πολύ/ μπορούσε να ακούσει το αίμα του να φέρνει βόλτες μέσα τους/ «Θα κάνουν μπαμ κάποια μέρα να το ξέρεις.
Περισσότερα... “Δραπέτες”
Ο Κανόνας

Ο Κανόνας

Το διήγημα αυτό γράφτηκε το 2014, όταν όλοι οι σημερινοί κανονισμοί και απαγορεύσεις, που ζούμε αυτή τη στιγμή, φαίνονταν πολύ μακρινοί και αποδίδονταν σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Σήμερα βλέπουμε πώς το παράλογο μεταλλάσσεται εξ ίσου σε νόμο και μάλιστα με την επίφαση του ηθικά σωστού.Περισσότερα... “Ο Κανόνας”

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 204ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 204ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Τρίτη 5 Μαΐου 2020, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο σε σημεία όπου διατίθεται ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος.

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, του Κύκλου Σύνταξης, για αυτήν την έκδοση:

Η κρατική προπαγάνδα περί «νέας κανονικότητας», τα περί γεννήσεως «νέας αισιοδοξίας» και περί «ανανεωμένης εθνικής αυτοπεποίθησης», που δήθεν γεννήθηκαν μετά την «μάχη» με τον κορωναϊό σε άλλη περίπτωση θα τύγχαναν, απλά, του δικαιολογημένου χλευασμού των περισσοτέρων ανθρώπων.… Περισσότερα... “ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 204ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”