Όταν ο γελωτοποιός καθίσει στον θρόνο, δεν γίνεται βασιλιάς. Το παλάτι γίνεται τσίρκο.

παλιά τούρκικη παροιμία

 

Καπιταλιστική Μοναρχία

Ζούμε σε μια διαρκή Γ’ Παγκόσμια Ανθρωποσφαγή, με όλες τις πρόσφατες ή παρελθούσες περιφερειακές συγκρούσεις να οδηγούν βαθμιαία στην κορύφωση: Κορέα, Αραβο-Ισραηλινοί πόλεμοι, Βιετνάμ, Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Σομαλία, Ουκρανία, Ιράν. Τα μπλοκ της κυριαρχίας συγκρούονται ανελέητα για την πρωτοκαθεδρία του παγκόσμιου κεφαλαίου, σαρώνοντας κυριολεκτικά κοινωνίες ολόκληρες στο πέρασμά τους, με εκατόμβες νεκρών, με ζωές ρημαγμένες στα συντρίμμια. Μια Γ’ Παγκόσμια Ανθρωποσφαγή που ουσιαστικά άρχισε με το τέλος της δεύτερης, με ελάχιστα «διαλείμματα» ειρήνης.  Κανένα έλεος για όσους δεν είναι πειθήνιοι, δουλικοί, αναξιοπρεπείς. Υποταγή ή θάνατος. Ο κύβος ερρίφθη και μοιάζει με βόμβα.

Ο παράφρων γελωτοποιός –φερόμενος ως «μπροστάρης» της Αμερικανο-Σιωνιστικής μηχανής εξόντωσης– υπολογίζει κοινωνίες εκατομμυρίων ανθρώπων λιγότερο κι από ένα βαρέλι πετρέλαιο. Καθημερινά, τα λεγόμενα του σπρώχνουν το φαιδρό, την ύβρη, την απληστία, την εξαπάτηση, την ανοησία σε νέα υψηλά επίπεδα. Μάλιστα, εξέδωσε τελεσίγραφο προς το Ιράν (που θα έληγε Δευτέρα προς Τρίτη 24/3), πως αν δεν ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ εντός 48 ωρών, θα ισοπεδώσει όλες τις ενεργειακές του υποδομές, αρχίζοντας από την σημαντικότερη. Ασφαλώς το Ιράν απάντησε πως αν αυτό συμβεί, θα πράξει ακριβώς το ίδιο στις μοναρχίες του Κόλπου και στο Ισραήλ. Κι αφού κατάλαβε πως η μπλόφα πήγε στράφι, ελάχιστα πριν εκπνεύσει το τελεσίγραφο, έδωσε (μόνος του) πενθήμερη παράταση (!), ώστε «να δώσει χρόνο για συνομιλίες»! Στην περίπτωση όμως που «δεν τελεσφορήσουν», τότε «θα κάνει τις απειλές του πράξη». Κι ενώ τελείωνε κι ο χρόνος της «παράτασης», έδωσε μόνος του (πάλι) νέα δεκαήμερη παράταση, γιατί υποτίθεται πως «το Ιράν τον παρακαλάει για μια συμφωνία». Μέσα σε όλα τα παλαβά, έχει δηλώσει πως διατίθεται ο ίδιος (!) να κυβερνήσει το Ιράν «για ένα διάστημα», αν το κρίνει απαραίτητο. Γιατί όχι κι έναν ανδριάντα στο μπόι του στην πλατεία της Τεχεράνης;

Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν, δήλωσε πως δεν έχει γίνει καμία διαπραγμάτευση από την έναρξη του πολέμου, προσθέτοντας πως το Ιράν παραμένει αμετακίνητο στην θέση του για το Ορμούζ. Αντιθέτως, ανέφερε πως οι ΗΠΑ μέσω «φιλικών κρατών», ενδιαφέρονται να διαπραγματευτούν για το τέλος του πολέμου. Ασφαλώς, οι ανερμάτιστες αυτές τακτικές του Τραμπ στοχεύουν αφενός στο να χειραγωγηθούν σε άνοδο οι χρηματοπιστωτικές πετρελαϊκές αγορές κι αφετέρου να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για την έλευση επιπλέον στρατευμάτων. Στρατευμάτων κατάλληλων για την πιθανότητα χερσαίας επέμβασης, ενδεχομένως σε κάποια κομβικής σημασίας νήσο πλησίον του Ορμούζ. Το φάντασμα του Βιετνάμ μάς πλησιάζει, μιλώντας φαρσί.

Σύμφωνα με το Axios, «ύποπτες συναλλαγές και κέρδη-μαμούθ,  παρατηρήθηκαν ελάχιστα πριν τις κρίσιμες αποφάσεις Τραμπ». Το ίδιο δηλαδή «μυστήριο» μοτίβο που επαναλαμβάνεται από την απαγωγή Μαδούρο, έως τον (νέο) πόλεμο στην Μέση Ανατολή. Το «Μεγάλο Σορτάρισμα» νο2, με πρωταγωνιστή φυσικά τον ίδιο· που θα βρεθεί «καλύτερος»; Όπως είναι αναμενόμενο, λίγοι κι «εκλεκτοί» φαίνεται να επωφελούνται. Πιο συγκεκριμένα, το Axios αναφέρει ότι (υποτίθεται) ακριβώς αυτό το είδος της διαφθοράς υποσχόταν ότι θα καταπολεμήσει ο Τραμπ, και πάνω σε αυτήν την κούφια υπόσχεση έστησε και μεγάλο μέρος της πολιτικής του καριέρας. Χαρακτηριστικά, στις 22/3, 580 εκατομμύρια δολάρια σε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου, καθοδήγησαν τις αγορές σε ξαφνική άνοδο –δίχως να έχει προηγηθεί κάποια είδηση που να το εξηγεί–, περίπου 16 μόλις λεπτά πριν ο Τραμπ ανακοινώσει ολιγοήμερη αναστολή των επιθέσεων σε ιρανικούς σταθμούς ενέργειας. Η κορωνίδα των συμπτώσεων; Ή μήπως το λίκνο της απάτης; Ο γελωτοποιός με την πορτοκαλί κόμη δεν δίνει δεκάρα, ακόμη κι αν ολόκληρος ο Περσικός Κόλπος λαμπαδιάσει, αρκεί οι δείκτες των χρηματιστηρίων να ανεβαίνουν και η προσωπική του περιουσία να αυξάνεται.

Τι λένε τα κομπιούτερ κι οι αριθμοί

Το διαρκές έγκλημα των Αμερικανο-Σιωνιστών συνεχίζεται αμείωτο, συμπληρώνοντας ήδη έναν μήνα βομβαρδισμών κυρίως σε κοινωνικές υποδομές, με προτίμηση σε σχολεία και νοσοκομεία του Ιράν και του Λιβάνου. Επίσης, στο Ιράν, ιδιαίτερο καταστροφικό ενδιαφέρον επιδεικνύεται απέναντι σε εργοστάσια, αποθήκες τροφίμων, συνεργεία αυτοκινήτων και δεξαμενές καυσίμων, μετατρέποντάς τις τελευταίες σε χημικό/ βιολογικό όπλο. Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, παρά την «απαγόρευση» στόχευσης ενεργειακών υποδομών, βομβαρδίστηκε το κτήριο διαχείρισης φυσικού αερίου κι ο σταθμός ρύθμισης πίεσης στο Ισφαχάν, όπως και αγωγός φυσικού αερίου εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής στα νοτιοδυτικά. Οι Αμερικανο-Σιωνιστές δεν δίστασαν να επιτεθούν (και πάλι) σε εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπους και φύση. Δεν υπάρχει πλέον κανένα όριο στην εγκληματικότητά τους, δεν χρειάζονται άλλο προσχήματα, αρκεί η καλοπληρωμένη μιντιακή προπαγάνδα να κάνει την βρόμικη δουλειά. Η «ενημέρωση» των πειθήνιων υποτακτικών «βαίνει καλώς».

Σύμφωνα με την ιρανική κυβέρνηση, μέχρι τις 24/3, περισσότεροι από 1.500 άμαχοι έχουν δολοφονηθεί από τους Αμερικανο-Σιωνιστικούς βομβαρδισμούς. Από το σύνολο, τα 208 είναι παιδιά, τα 168 στο σχολείο του Μινάμπ. Με βάση στοιχεία της Ιρανικής Ερυθράς Ημισελήνου, έχουν ήδη ισοπεδωθεί ή πληγεί 82.417 κτήρια που δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με στρατιωτικές υποδομές. Ανάμεσα σε αυτά, καταστράφηκαν 281 ιατρικά κέντρα, συμπεριλαμβανομένων νοσοκομείων, κλινικών και φαρμακείων. Επίσης, έχει βομβαρδιστεί το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ισφαχάν και το πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Τεχεράνη. Μάλλον όλα αυτά συνέβησαν «κατά λάθος». Ή μήπως ακριβώς αυτός είναι εξ αρχής ο κυρίως στόχος; Δεν θέλουν να υπάρχει ιρανική κοινωνία και προσπαθούν με κάθε τρόπο και μέσο να το πετύχουν.

Η Διεθνής Αδικία

Στις 22/3, σύμφωνα με το Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων του Λιβάνου (ΝΝΑ), η πολεμική αεροπορία των Σιωνιστών χτυπά με βόμβες λευκού φωσφόρου την πόλη Naqoura στον νότιο Λίβανο. Ακολουθούν μάχες στο έδαφος ανάμεσα στον IDF και μαχητές της Χεζμπολάχ. Σύμφωνα με την Συνθήκη της Γενεύης του 1980, οι βόμβες λευκού φωσφόρου απαγορεύονται ρητά. Δηλαδή, ακόμη κι οι εξουσιαστές θεωρούν παράνομη την χρήση τους. Ο λευκός φώσφορος είναι χημική ουσία που όταν εκρήγνυται παράγει πάρα πολύ έντονη λάμψη και θερμική ενέργεια. Όσοι εκτίθενται σε αυτήν, είτε καίγονται ολοσχερώς είτε παθαίνουν πολύ σοβαρά εγκαύματα. Και οι θρασύδειλοι Σιωνιστές όχι «απλώς» τις χρησιμοποιούν, αλλά το κάνουν εναντίον αμάχων σε κατοικημένες περιοχές! Στο ίδιο πνεύμα αμοραλισμού, έχουν ανατινάξει τουλάχιστον πέντε γέφυρες στο νότιο Λίβανο, με σημαντικότερη την λεγόμενη «γέφυρα της Κασμίγια», που συνδέει την Τύρο με τον υπόλοιπο Λίβανο. Μάλιστα, έχουν βομβαρδιστεί μέχρι και πρατήρια καυσίμων, με το πρόσχημα ότι χρηματοδοτούν την Χεζμπολάχ! Στο τέλος, ακόμη και ψιλικατζίδικα στην Βηρυτό θα ισοπεδώνονται γιατί πωλούν αναψυκτικά και σοκολάτες σε «τρομοκράτες». Γιατί όχι; Ποια είναι τα όρια της «λογικής» και ποιος τα καθορίζει;

Ο πραγματικός λόγος της (νέας) εισβολής στο Λίβανο είναι πάντα ο ίδιος: κατοχή εδαφών. Κάθε δικαιολογία, κάθε φτηνό πρόσχημα, δεν έχει καμία σχέση με τα γεγονότα, από την πρώτη κατοχή του 1982 έως και σήμερα. Ακόμη και ο υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπαζαλέλ Σμότριτς, δηλώνει ανερυθρίαστα πλέον πως πρέπει να επεκταθούν τα σύνορά τους με τον Λίβανο μέχρι τον ποταμό Λιτάνι, βαθιά δηλαδή στο νότιο τμήμα της χώρας, τουλάχιστον 30 χιλιόμετρα. Τι είναι κατοχή αν όχι αυτό; Η Χεζμπλολάχ, το εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο του Λιβάνου, δημιουργήθηκε ακριβώς από την ανάγκη για αντίσταση στον κατακτητή και τις επιπλέον επεκτατικές του βλέψεις. Αν δεν είχε υπάρξει η Χεζμπολάχ, όλος ο Λίβανος θα ήταν εδώ και δεκαετίες ισραηλινή επαρχία, με ό,τι δεινά αυτό θα σήμαινε για την εκεί κοινωνία. Όποιος όμως αντιστέκεται λαμβάνει την ταμπέλα του «τρομοκράτη» από τους Σιωνιστές και την διεφθαρμένη ελίτ της Δύσης. Κι όσοι πληβείοι τούς έχουν ήδη προσκυνήσει, το αναμασούν ως θέσφατη «αλήθεια».

Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας του Λιβάνου, μέχρι τις 26/3, τουλάχιστον 1.937 άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί από τον IDF. Από το σύνολο των 1.937, οι 240 είναι γυναίκες και τα 212 παιδιά. Οι τραυματίες ανέρχονται σε πάνω από 24.800, συμπεριλαμβανομένων 4.000 γυναικών και 1.621 παιδιών. Επίσης, έχουν δολοφονηθεί 5 γιατροί και 46 διασώστες, οι περισσότεροι σε βομβαρδισμούς τύπου «carpet bombing», σχεδιασμένους ακριβώς για να σκοτώνουν νοσηλευτικό προσωπικό κι ομάδες διάσωσης. Οι εκτοπισμένοι, που πιθανότατα πολλοί από αυτούς θα βρουν τα σπίτια τους συντρίμμια –αν ποτέ επιστρέψουν– είναι ήδη πολύ περισσότεροι από 1.000.000. Ο Λίβανος όμως «κείται μακράν». Δεν πωλούνται, ούτε αγοράζονται τα πάντα εκεί. Υπάρχει φρόνημα, υπάρχει αξιοπρέπεια, υπάρχει αντίσταση από πολλούς. Είναι μια «δυστοπία» της αξιοπρέπειας. Μια «δυστοπία» ενοχλητική για το αλγοριθμικά φαντασμαγορικό κουφάρι της «συλλογικής Δύσης». Και μέσα σε όλο αυτό το μακελειό, η κυβέρνηση του Λιβάνου, σε ρόλο Τσολάκογλου, συνομιλεί –είτε κρυφά είτε φανερά– με το γενοκτόνο Ισραήλ για τον αφοπλισμό της Χεζμπλολάχ! Κάτι που πέρα από τον δωσιλογισμό της σπρώχνει την κοινωνία σε εμφύλια σύγκρουση.

Ο καπιταλισμός κοιλοπονά

Οι Αμερικανοί εξουσιαστές έχουν ήδη αποτύχει στο ρόλο του ρυθμιστή στον Περσικό Κόλπο (τον οποίον έχουν από το 1945 κι έπειτα) να εγγυηθούν δηλαδή την «ασφάλεια» κι «εύρυθμη λειτουργία». Κι ο φόβος τους πλέον είναι το ενδεχόμενο να χάσουν τον ρόλο αυτόν από την Κίνα, μια πιθανότητα με καταστροφικά γεωπολιτικά αποτελέσματα για τους ίδιους. Η σχέση των ΗΠΑ με το Ισραήλ, μια σχέση φρουρίου-προκεχωρημένου φυλακίου, αλλά, αντιστρόφως, και σχέση εκβιαζόμενου-εκβιαστή, οδήγησε στο σημερινό αποτέλεσμα, με τις μοναρχίες του Κόλπου παραδομένες στις φλόγες από τους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους και drones. Τα προβλήματα που ήδη έχουν προκύψει για τις οικονομίες τους είναι τεράστια. Ειδικά, τα τεχνηέντως κατασκευασμένα κρατίδια, όπως το Ντουμπάι, βασίλεια της χρηματοπιστωτικής διαφθοράς, της φούσκας του real estate και της «υψηλής» πορνείας, βρίσκονται ήδη σε απόγνωση.

Σε όλον αυτόν τον γεωπολιτικό αρμαγεδώνα, ο επικεφαλής του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (ΙCC) ανέφερε πως «είναι αδύνατον να συζητήσουμε το μέλλον του εμπορικού συστήματος, χωρίς να αναγνωρίσουμε το μέγεθος του σοκ που πλήττει αυτήν την στιγμή την παγκόσμια οικονομία. Από επιχειρηματικής άποψης, πιστεύουμε πως θα μπορούσε να γίνει η χειρότερη βιομηχανική κρίση που θυμόμαστε ποτέ». Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται μόνο στην βιομηχανία, καθώς ήδη παρουσιάζεται έλλειψη στα λιπάσματα, με άμεσο αρνητικό αποτέλεσμα στην γεωργία, άρα στην βασική παραγωγή τροφής. Μήπως η παγκόσμια ενεργειακή και επισιτιστική «κρίση», που θ’ ακολουθούσε την υγειονομική (δηλαδή την βιο-τρομοκρατία Covid-19) είναι προ των πυλών; Όπως δηλαδή είχε εδώ και χρόνια «προβλέψει» ο Klaus Schwab, ιθύνων νους του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός; Έτσι κι αλλιώς, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, «η παγκόσμια διακυβέρνηση δεν θα γίνει από κάποιο κράτος ή κράτη, αλλά από τις μεγάλες εταιρείες». Τα κράτη όπως τα γνωρίζαμε στο ιστορικό τους παρελθόν, δεν υπάρχουν πλέον. Ουσιαστικά, ο ρόλος τους έχει περιοριστεί στο να νομοθετούν όσα τους υπαγορεύουν οι πολυεθνικές του κεφαλαίου. Να δίνεται δηλαδή μια επίφαση «δημοκρατίας» για όσους εύπιστους υποτακτικούς, ενώ επί της ουσίας η τεχνο-φεουδαρχία των ολιγαρχών της πληροφορίας και της χρηματοπιστωτικής τοκογλυφίας έχει τον έλεγχο. Βεβαίως, στα κράτη έχει αφεθεί το αιώνιο «προνόμιο» της καταστολής εσωτερικών κι εξωτερικών «εχθρών». Αυτούς ξέρουν, αυτούς εμπιστεύονται, για κάθε βρόμικη εκδούλευση.

Εγχώριοι γελοτοποιοί

Μας είναι αδύνατον να μην σταθούμε στον άνθρωπο που συνδυάζει την γελοιότητα με το θράσος ίσως καλύτερα απ’ οποιονδήποτε. Ο υπουργός Εξωτερικών του χρεοκοπημένου προτεκτοράτου της Ελλάδας, Γιώργος Γεραπετρίτης –γνωστός κι ως «Γεραπεσκύφτης», για τον κανονικότατο τεμενά του στον Ερντογάν, εντός Μεγάρου Μαξίμου– τηλεφώνησε στον ομόλογό του στο Ιράν, Σαγέντ Αμπάς Αραγτσί, ζητώντας του «να σεβαστεί η χώρα του το Διεθνές Δίκαιο»(!!!). Φανταστείτε λίγο τον Αραγτσί, που ο Αμερικανο-Σιωνισμός έχει σίγουρα (και γι’ αυτόν) συμβόλαιο θανάτου, σε μια επικράτεια καθημαγμένη, βομβαρδισμένη, με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, ακριβώς γιατί δεν τηρήθηκε ούτε γράμμα από το λεγόμενο «Διεθνές Δίκαιο», ν’ ακούει τις παρλαπίπες του «κύριου Τίποτα», μιας κυβέρνησης ανθυποεξουσιαστών και μικρο-βασάλων. Σίγουρα, αν η κατάσταση δεν ήταν τόσο τραγική, θα είχε σκάσει στα γέλια, κλείνοντάς του το τηλέφωνο.

Ω αδελφέ που είσαι!

Επίσης, είναι σημαντικό ν’ αναφερθεί πως το Ιράν επισήμως δεν αποδέχεται ότι επιτέθηκε με βαλλιστικούς πυραύλους και drones σε Τουρκία, Αζερμπαϊτζάν και Κύπρο. Ούτε η Χεζμπολάχ αποδέχεται ότι έχει σχέση με τα χτυπήματά αυτά. Ωστόσο, παραδέχονται αμφότεροι όλα τα υπόλοιπα χτυπήματα που έχουν κάνει από την αρχή του πολέμου, μηδενός εξαιρουμένου. Γιατί όμως όχι τα συγκεκριμένα; Μήπως γιατί τελικά τα έπραξε κάποιος όψιμος «σύμμαχος» ως προβοκάτσια, για να σύρει κι άλλους στον πόλεμο; Μήπως επίσης το γνώριζε αυτό το καθεστώς Μητσοτάκη, προτού στείλει φρεγάτες κι αεροπλάνα στην Κύπρο; Το εθνικιστικό παραμύθι πάντως φαίνεται να πούλησε καλά στους άμυαλους.

Κοινωνίες που πιέζονται προς την πληβειοποίηση και κοινωνίες που συνθλίβονται προς την προσφυγιά και την εξαθλίωση. Όποιος δεν ακολουθεί το δάχτυλο του δήμιου, όποιος δεν υποτάσσεται, είναι ο επόμενος στόχος. Ο τεχνο-ολοκληρωτισμός, στον τυφλοδότη φωταδισμό του, εξοντώνει μαζικά αμάχους, κονιορτοποιεί κοινωνίες, μέσα από αλγόριθμους. Κι ο μετα-άνθρωπος, αποτασσόμενος κάθε τρυφερό συναίσθημα, είναι καβάλα στο πτώμα του και καλπάζει, φλερτάροντας ανοιχτά με τον πυρηνικό όλεθρο. Κι αυτήν την φορά, όσο κι αν κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, δεν μοιάζει με ακριβές κι οργανωμένο σχέδιο, αλλά με άτσαλη ζαριά.

 

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση