Σίλα για τους Ινουάτ είναι η εσωτερική ενέργεια, το πνεύμα, το πρωταρχικό στοιχείο στο καθετί που υπάρχει. Είναι κάτι σαν το μάννα. Είναι η πνοή της ζωής και ο τρόπος κάθε κίνησης ή αλλαγής. Το Σίλα θεωρείται ότι ελέγχει όλα όσα εξελίσσονται στη ζωή κάποιου.… Περισσότερα...
Θα μπορούσε να ειπωθεί πως ο υλισμός κι ο ορθολογισμός είναι οι καλύτεροι γείτονες. Πιθανόν και κάτι πολύ περισσότερο, ως μια σχέση σχεδόν άρρηκτη, όπου ο ένας ενισχύει και συμπληρώνει τον άλλον. Και στην «γειτονιά» τους θεωρείται αφελές, έως κι ανεπίτρεπτο, το μη μετρήσιμο, αυτό που δεν ζυγίζεται, δεν ταξινομείται, δεν μπορεί εν γένει να μελετηθεί σε εργαστηριακές συνθήκες.… Περισσότερα...
Για τους Μάγια, τους Εβραίους, τους Άραβες, τους Κινέζους και πολλούς άλλους κατοίκους του πλανήτη μας, η σημερινή μέρα δεν είναι η πρώτη μέρα του χρόνου,
Την ημερομηνία την επινόησε η Ρώμη της αυτοκρατορίας και την ευλόγησε η Ρώμη του Βατικανού, γι’ αυτό θα ήταν μάλλον υπερβολή να πούμε ότι ολόκληρη η ανθρωπότητα γθορτάζει αυτό το πέρασμα των συνόρων του χρόνου.… Περισσότερα...
Σας φαίνεται εντελώς παράλογο να δουλεύετε μια ολόκληρη ζωή; Και μάλιστα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, ως αυστηρά χειρώνακτες, κάτω από καυτό ήλιο, αδιανόητη ζέστη, ενοχλητικά έντομα και μηδενική προοπτική για βελτίωση; Σίγουρα ναι. Μια τέτοια συνθήκη δεν μοιάζει καν με σύγχρονη μισθωτή σκλαβιά, αλλά με το ημερονύκτιο ενός σκλάβου της αρχαιότητας.… Περισσότερα...
Το παρελθόν δεν περνάει ποτέ, είναι μια διάσταση του παρόντος. Έτσι κι αλλιώς, το μέλλον είναι άγνωστο και το παρόν έχει γίνει παρελθόν πριν καλά-καλά προφέρουμε το όνομα του. Αν το καλοσκεφτούμε, ζούμε κατά βάση στο παρελθόν. Το απολύτως εφήμερο παρόν μας, χάνεται ως βίωμα, σαν κόκκος στην άμμο της κλεψύδρας.… Περισσότερα...
Όταν ο Φουκό ανέπτυσσε τη θεωρία του πάνω στην βιοπολιτική, έθεσε τα θεμέλια για μια άλλη οπτική της εξουσίας. Ο Πανοπτικός έλεγχος του βιομηχανικού κόσμου, η εξουσία πάνω στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα, ως παραγωγική δύναμη κι άρα ως μια μηχανή που ανήκει στο κράτος, πρόσφερε αποτελεσματικά εργαλεία επιβολής και κυριαρχίας πάνω στον άνθρωπο.… Περισσότερα...
Στις κοινωνίες με θρησκειοκεντρικές αντιλήψεις, η θρησκεία μοιάζει να αυτονομείται, να μπαίνει πάνω από τις κοινωνίες ως ρυθμιστής. Τότε αποκτά μια ιδιαίτερη εξουσία, εισβάλλοντας στο πνεύμα των ανθρώπων. Πολλές ανθρωπιστικές, μα κι ευρύτερα αντιεξουσιαστικές κοσμοθεωρήσεις αντέκρουσαν αυτή την κεντρική θέση της θρησκείας και της άσκησαν κριτική.… Περισσότερα...
Δικαιούται όποιος αγωνίζεται ενάντια στο Κράτος, να υιοθετεί θρησκευτικές και μαγικές πρακτικές; Να πιστεύει σε πνεύματα νεράιδων, νεκρών κι άλλων οντοτήτων, όπως αγίων ή και θεών του αρχαίου πολυθεϊστικού κόσμου; Είναι ιστορικά κι αρχαιολογικά αποδεδειγμένο πως οι άνθρωποι δημιουργούσαν νοητικές σχέσεις με πνεύματα της φύσης, με τους νεκρούς προγόνους, για να βοηθηθούν στον καθημερινό βίο, αλλά και ν’ αντλήσουν δυνάμεις, ώστε να μπορούν να αντισταθούν καλύτερα στην καταπίεση. … Περισσότερα...
Αν έχεις κτίσει κάστρα στον αέρα, η δουλειά σου δεν πήγε χαμένη.
Εκεί θα έπρεπε να είναι.
Τώρα βάλε τα θεμέλια από κάτω τους.
Henry David Thoreau
Διασχίζουμε τον χωρόχρονο με ένα σάρκινο σκάφος που ονομάζουμε σώμα. Βιώνουμε με τις πέντε αισθήσεις μας τον κόσμο της εμπειρίας, ξεχνώντας, συνήθως, πως ο αληθινός βρίσκεται πέρα από τις αισθήσεις˙ σε όσα ο νους μπορεί να φανερώσει μέσα μας.… Περισσότερα...
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναντ Τραμπ για την επαναλειτουργία, εκσυγχρονισμό και διεύρυνση (!!) των, πάλαι ποτέ, φυλακών του Αλκατράζ, «ισορροπούν» κάπου ανάμεσα στο χονδροειδές «αστείο» και την φρικαλέα σοβαρότητα. Αναντίρρητα, οι αριβισμοί αυτοί αποτελούν την κυρίως πολιτική «σπεσιαλιτέ» του. Ωστόσο, όπως ήταν φυσικό, το πρώτο που μας έφερε στο νου ήταν η κατάληψη της φυλακής του Αλκατράζ από Ινδιάνους, στα τέλη της δεκαετίας του ’60.… Περισσότερα...
Ο ιερός άνθρωπος, όπως παρουσιάζεται στον Agamben, ξεκινάει την ιστορική του παρουσία από τον αρχαίο ρωμαϊκό κόσμο, όταν το ιερό πρόσωπο ήταν αυτό του αυτοκράτορα. Εκφραζόταν στο όνομα της κυριαρχίας και ισοδυναμούσε με μια κατάσταση: το ιερό πρόσωπο βρίσκεται μεταξύ ζωής και θανάτου· μπορεί κάποιος να το φονεύσει, χωρίς να θεωρηθεί, σύμφωνα με το δίκαιο ότι πράττει φόνο και ο φονιάς, υπό αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί να δικαστεί.… Περισσότερα...
Το μικρό αλλά πυκνογραμμένο αυτό βιβλίο γράφτηκε αρχικά στα ιταλικά από την ελληνοϊταλίδα συγγραφέα του κι έπειτα μεταφράστηκε[1] στα ελληνικά. Η Michela Zucca, ιστορικός και ανθρωπολόγος, εστίασε την προσοχή της στην περιοχή των Άλπεων, στα ιταλικά σύνορα. Είναι ακτιβίστρια, φεμινίστρια και ενδιαφέρεται για ζητήματα οικοβιωσιμότητας.… Περισσότερα...
-Σήμερα το πρωί σκότωσα έναν άνθρωπο.
-Τι έκανες;!
-Σκότωσα έναν άνθρωπο.
-Λέγε μωρή πουτάνα τί έκανες;!
-Τον έσπρωξα στις γραμμές του τρένου και πέρασε το τρένο και τον έλιωσε.
-Ποιος ήτανε;
-Ούτε που με νοιάζει, μια πλάτη ήτανε και την έσπρωξα.… Περισσότερα...
Από πού ήρθες;
Από τον ερχόμενο κόσμο.
Και που πηγαίνεις;
Προς τον ερχόμενο κόσμο.
Και τι κάνεις σε τούτον τον κόσμο;
Τον κοροϊδεύω.
Και πώς τον κοροϊδεύεις;
Τρώω το ψωμί του και εκπληρώνω τα έργα του ερχόμενου κόσμου.
Ράμπια Αλ Ανταουίγια, μυστικίστρια Σούφι (713-801 Ν.Χ)… Περισσότερα...
Ο θάνατος δεν είναι όταν σβήνουν τα φώτα. Είναι το σβήσιμο της λάμπας επειδή ήρθε η αυγή.
Ταγκόρ
Σηκωνόμαστε κάθε πρωί από το κρεβάτι μας, ετοιμαζόμαστε βιαστικά, πηγαίνουμε σε ανούσιες, εξαντλητικές ή και εντελώς παράλογες δουλειές, επιστρέφουμε στα μικρά (ή κάπως μεγαλύτερα) τεχνητά «κουτάκια» μας, να «συνομιλήσουμε» με τις οθόνες, να καταλήξουμε (πάλι) κατάκοποι στο κρεβάτι μας, για να επαναλάβουμε σχεδόν πανομοιότυπα την ίδια ακριβώς διαδικασία το επόμενο πρωί.… Περισσότερα...