Όταν ο γελωτοποιός καθίσει στον θρόνο, δεν γίνεται βασιλιάς. Το παλάτι γίνεται τσίρκο.
παλιά τούρκικη παροιμία
Καπιταλιστική Μοναρχία
Ζούμε σε μια διαρκή Γ’ Παγκόσμια Ανθρωποσφαγή, με όλες τις πρόσφατες ή παρελθούσες περιφερειακές συγκρούσεις να οδηγούν βαθμιαία στην κορύφωση: Κορέα, Αραβο-Ισραηλινοί πόλεμοι, Βιετνάμ, Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Σομαλία, Ουκρανία, Ιράν. … Περισσότερα...
Στο νότιο Ιράν υπάρχει μια παροιμία: Κανένα lenj που σπάει σε καταιγίδα δεν χάνεται πραγματικά. Η θάλασσα επιστρέφει τελικά τα κομμάτια του στην ακτή. Η μνήμη της δικαιοσύνης λειτουργεί με πολύ παρόμοιο τρόπο. Τα ονόματα των παιδιών του Μινάμπ, επίσης, κάποια μέρα θα φτάσουν σε εκείνη την ακτή.… Περισσότερα...
Αν ένας τρελός ρίξει μια πέτρα στο πηγάδι, μετά ούτε εκατό γνωστικοί δεν μπορούν να την βγάλουν
παλιά αραβική παροιμία
Ο αγώνας για τον τόπο σου
Ο παράφρων με το καπελάκι μπέιζμπολ, μαζί με τον γενοκτόνο «φίλο» (κι εκβιαστή του;) και την κουστωδία γραβατωμένων αυλικών που τους συνεπικουρεί, βρίσκονται ήδη σε τέλμα.… Περισσότερα...
Μπορεί να είναι επικίνδυνο να είσαι εχθρός της Αμερικής, αλλά το να είσαι φίλος της είναι θανάσιμο.
Henry Kissinger
Ο γενοκτόνος Αμερικανο-Σιωνιστικός άξονας των Τραμπ και Νετανιάχου συνεχίζει τον «εκδημοκρατισμό» του Ιράν, βομβαρδίζοντας ανηλεώς σχολεία, νοσοκομεία, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης κι όσες άλλες κοινωνικού χαρακτήρα υποδομές μπορεί.… Περισσότερα...
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν./Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε./O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Όπως αναμενόταν, η εγκληματική συμμορία των ΗΠΑ και του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ βομβαρδίζουν το Ιραν, με την συνενοχή της «διεθνούς κοινότητας» -που έχει αρκεστεί σε χαμηλού προφίλ δηλώσεις- και φυσικά την απόλυτη ανυπαρξία «Διεθνούς Δικαίου».… Περισσότερα...
Το να είσαι συγκροτημένος, ατάραχος, άφοβος, μπροστά στο βέβαιο του θανάτου -όπως μια εκτέλεση-, είναι μια κατάκτηση καθόλα αφύσικη. Είναι μία στάση ζωής, όπου το θάρρος, η γενναιότητα, η λεβεντιά, ως καθαρά, κυρίαρχα συναισθήματα, νικούν το φυσικό του φόβου και της αυτοσυντήρησης.… Περισσότερα...
Σίλα για τους Ινουάτ είναι η εσωτερική ενέργεια, το πνεύμα, το πρωταρχικό στοιχείο στο καθετί που υπάρχει. Είναι κάτι σαν το μάννα. Είναι η πνοή της ζωής και ο τρόπος κάθε κίνησης ή αλλαγής. Το Σίλα θεωρείται ότι ελέγχει όλα όσα εξελίσσονται στη ζωή κάποιου.… Περισσότερα...
Για τους Μάγια, τους Εβραίους, τους Άραβες, τους Κινέζους και πολλούς άλλους κατοίκους του πλανήτη μας, η σημερινή μέρα δεν είναι η πρώτη μέρα του χρόνου,
Την ημερομηνία την επινόησε η Ρώμη της αυτοκρατορίας και την ευλόγησε η Ρώμη του Βατικανού, γι’ αυτό θα ήταν μάλλον υπερβολή να πούμε ότι ολόκληρη η ανθρωπότητα γθορτάζει αυτό το πέρασμα των συνόρων του χρόνου.… Περισσότερα...
Σας φαίνεται εντελώς παράλογο να δουλεύετε μια ολόκληρη ζωή; Και μάλιστα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, ως αυστηρά χειρώνακτες, κάτω από καυτό ήλιο, αδιανόητη ζέστη, ενοχλητικά έντομα και μηδενική προοπτική για βελτίωση; Σίγουρα ναι. Μια τέτοια συνθήκη δεν μοιάζει καν με σύγχρονη μισθωτή σκλαβιά, αλλά με το ημερονύκτιο ενός σκλάβου της αρχαιότητας.… Περισσότερα...
Όταν ο Φουκό ανέπτυσσε τη θεωρία του πάνω στην βιοπολιτική, έθεσε τα θεμέλια για μια άλλη οπτική της εξουσίας. Ο Πανοπτικός έλεγχος του βιομηχανικού κόσμου, η εξουσία πάνω στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα, ως παραγωγική δύναμη κι άρα ως μια μηχανή που ανήκει στο κράτος, πρόσφερε αποτελεσματικά εργαλεία επιβολής και κυριαρχίας πάνω στον άνθρωπο.… Περισσότερα...
Δικαιούται όποιος αγωνίζεται ενάντια στο Κράτος, να υιοθετεί θρησκευτικές και μαγικές πρακτικές; Να πιστεύει σε πνεύματα νεράιδων, νεκρών κι άλλων οντοτήτων, όπως αγίων ή και θεών του αρχαίου πολυθεϊστικού κόσμου; Είναι ιστορικά κι αρχαιολογικά αποδεδειγμένο πως οι άνθρωποι δημιουργούσαν νοητικές σχέσεις με πνεύματα της φύσης, με τους νεκρούς προγόνους, για να βοηθηθούν στον καθημερινό βίο, αλλά και ν’ αντλήσουν δυνάμεις, ώστε να μπορούν να αντισταθούν καλύτερα στην καταπίεση. … Περισσότερα...
Αν έχεις κτίσει κάστρα στον αέρα, η δουλειά σου δεν πήγε χαμένη.
Εκεί θα έπρεπε να είναι.
Τώρα βάλε τα θεμέλια από κάτω τους.
Henry David Thoreau
Διασχίζουμε τον χωρόχρονο με ένα σάρκινο σκάφος που ονομάζουμε σώμα. Βιώνουμε με τις πέντε αισθήσεις μας τον κόσμο της εμπειρίας, ξεχνώντας, συνήθως, πως ο αληθινός βρίσκεται πέρα από τις αισθήσεις˙ σε όσα ο νους μπορεί να φανερώσει μέσα μας.… Περισσότερα...
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναντ Τραμπ για την επαναλειτουργία, εκσυγχρονισμό και διεύρυνση (!!) των, πάλαι ποτέ, φυλακών του Αλκατράζ, «ισορροπούν» κάπου ανάμεσα στο χονδροειδές «αστείο» και την φρικαλέα σοβαρότητα. Αναντίρρητα, οι αριβισμοί αυτοί αποτελούν την κυρίως πολιτική «σπεσιαλιτέ» του. Ωστόσο, όπως ήταν φυσικό, το πρώτο που μας έφερε στο νου ήταν η κατάληψη της φυλακής του Αλκατράζ από Ινδιάνους, στα τέλη της δεκαετίας του ’60.… Περισσότερα...
Ο ιερός άνθρωπος, όπως παρουσιάζεται στον Agamben, ξεκινάει την ιστορική του παρουσία από τον αρχαίο ρωμαϊκό κόσμο, όταν το ιερό πρόσωπο ήταν αυτό του αυτοκράτορα. Εκφραζόταν στο όνομα της κυριαρχίας και ισοδυναμούσε με μια κατάσταση: το ιερό πρόσωπο βρίσκεται μεταξύ ζωής και θανάτου· μπορεί κάποιος να το φονεύσει, χωρίς να θεωρηθεί, σύμφωνα με το δίκαιο ότι πράττει φόνο και ο φονιάς, υπό αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί να δικαστεί.… Περισσότερα...
Το μικρό αλλά πυκνογραμμένο αυτό βιβλίο γράφτηκε αρχικά στα ιταλικά από την ελληνοϊταλίδα συγγραφέα του κι έπειτα μεταφράστηκε[1] στα ελληνικά. Η Michela Zucca, ιστορικός και ανθρωπολόγος, εστίασε την προσοχή της στην περιοχή των Άλπεων, στα ιταλικά σύνορα. Είναι ακτιβίστρια, φεμινίστρια και ενδιαφέρεται για ζητήματα οικοβιωσιμότητας.… Περισσότερα...