Μπορεί να είναι επικίνδυνο να είσαι εχθρός της Αμερικής, αλλά το να είσαι φίλος της είναι θανάσιμο.

Henry Kissinger

Ο γενοκτόνος Αμερικανο-Σιωνιστικός άξονας των Τραμπ και Νετανιάχου συνεχίζει τον «εκδημοκρατισμό» του Ιράν, βομβαρδίζοντας ανηλεώς σχολεία, νοσοκομεία, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης κι όσες άλλες κοινωνικού χαρακτήρα υποδομές μπορεί. Οι δολοφονημένοι Ιρανοί ξεπερνούν ήδη τους 1000. Ανάμεσα τους είναι 200 γυναίκες και 200 παιδιά τουλάχιστον. Αυτή είναι η «απελευθέρωση των γυναικών του Ιράν» που φέρνουν οι εγκληματίες της Συμμορίας Έπστιν – οι φίλοι και κολλητοί του κατ’ εξακολούθηση παιδοβιαστή. Ωστόσο, το Ιράν αμύνεται, αντιστεκόμενο σθεναρά στην υπεροπλία των εισβολέων.

Η πολεμική μηχανή του γενοκτόνου Ισραήλ, του πλέον στρατικοποιημένου κράτους στον κόσμο, ισοπεδώνει ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα στον αστικό ιστό του Λιβάνου, δολοφονώντας αδιακρίτως κι εκτοπίζοντας εκατοντάδες χιλιάδες άμαχους. Ουσιαστικά, η τακτική του είναι ίδια με αυτήν που εφάρμοσε στην Γάζα: μετατρέπει σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, τ’ οτιδήποτε, σε μπάζα, εξοντώνοντας τους πάντες που δεν έχουν φύγει. Κι όσοι εξαναγκάζονται σε προσφυγιά, γνωρίζουν πως ο υλικός κόσμος της μνήμης και των συναισθημάτων τους δεν υπάρχει πλέον. Το ίδιο προσπαθούν  να κάνουν και στην Τεχεράνη και σ’ ολόκληρο το Ιράν, αν είναι εφικτό. Αλλά τα πράγματα εκεί είναι διαφορετικά.

Θεωρούμε πως δεν είναι ο κυριότερος στόχος η αλλαγή του καθεστώς στο Ιράν, ούτε το πυρηνικό του πρόγραμμα ούτε οι βαλλιστικοί πύραυλοι. Αυτά είναι μόνο χρήσιμες δικαιολογίες για τον πραγματικό τους σκοπό: Την διάλυση της ιρανικής κοινωνίας σε όσο μεγαλύτερα και πιο αδύναμα κομμάτια είναι εφικτό, σε τέτοιον βαθμό, που οι εμφύλιοι πόλεμοι να μην της επιτρέψουν να ορθοποδήσει ξανά. Κι ασφαλώς, ως συστηματικοί γενοκτόνοι, να εξοντώσουν όσες περισσότερες Ιρανές και Ιρανούς μπορούν. Με άλλα λόγια, την μετατροπή ενός (ακόμη) κοινωνικού χώρου σε πλήρη αποικία. Αυτό είναι το διακύβευμα. Τα αιματοβαμμένα παραδείγματα της Συρίας και της Λιβύης μάς είναι ήδη αρκετά.

Αν το καθεστώς του Ιράν ήταν πρόθυμο να συνεργαστεί πλήρως με το Ισραήλ  και τις ΗΠΑ -όπως για παράδειγμα η Αίγυπτος –δεν θα λεγόταν τίποτα αρνητικό για τον σύστημα εξουσίας του· καμία κουβέντα για θεοκρατία, δεσποτισμό, αυταρχικότητα, ανελευθερία. Αρκεί να δεχόταν ακριβώς την νεοαποικιακρατική πολιτική των Αμερικανο-Σιωνιστών. Κι αυτή είναι ουσιαστικά μία: εισβάλουμε στο σύνολο του κοινωνικού χώρου, ελέγχοντας την οικονομία, την πληροφορία (έλεγχος ΜΜΕ), την πολιτιστική και πολιτισμική εξέλιξη γενικότερα, εξασφαλίζοντας έτσι τον εσαεί συνολικό έλεγχο.

Η μεγάλη… επανεκκίνηση

Εδώ και δεκαετίες, οι νεοαποικιοκράτες της Δύσης φιλοδοξούν να μετασχηματίσουν την  Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένου του Ελλαδικού και Κυπριακού χώρου, σε ένα αχανές ιδιωτικό τους οικόπεδο. Όπως και στην περίπτωση του Ιράν, ο πόλεμος γίνεται αρχικά με όρους οικονομίας: δημιουργία τεχνητής έλλειψης ρευστότητας, συντονισμένη επίθεση στο εθνικό νόμισμα κ.α. Αν αυτό δεν είναι αρκετό, τότε κινητοποιούνται εκείνες οι μειονότητες (όχι όλες) που είναι πρόθυμες να διαλύσουν τον κοινωνικό ιστό βιαίως, με υποτιθέμενα (συνήθως) ανταλλάγματα για τους επικεφαλής τους.

Στο Ιράν προσπαθούν ήδη να το κάνουν με τους Κούρδους, χωρίς επιτυχία μέχρι στιγμής. Παράλληλα με αυτό, ή αμέσως μετά, ξεκινούν τους βομβαρδισμούς εγκληματικά και θρασύδειλα, αποφεύγοντας με κάθε τρόπο να εμπλακούν με χερσαίες δυνάμεις. Γνωρίζουν καλά πως αυτοί που υπερασπίζονται αξίες που τους ξεπερνούν –όποιες κι αν είναι αυτές– δεν διστάζουν ανά πάσα στιγμή να θυσιάσουν την ζωή τους. Το έχουν δει αυτό οι στρατοκράτες χριστιανοί-φονταμελιστές των ΗΠΑ, από  Βιετναμέζους, Ιρανούς κι Αφγανούς. Κι όμως το αγνοούν επιδείχτηκα. Ο εξουσιαστικός μηχανισμός της Δύσης ήταν ανέκαθεν κακός μαθητής.

Με βάση τον δεδομένο νεοαποκιοκρατικό σχεδιασμό, αναρωτιόμαστε αν η λεγόμενη κρίση στην Ελλάδα –με τα μνημόνια και τους όρους δουλείας που επιβλήθηκαν, με την διάλυση της κοινωνίας ως είχε και την επανασύνθεσή της με όρους ιδιαίτερα πιο εξουσιαστικούς– ήταν η πρώτη επίθεση (η οικονομική) στον πόλεμο των τριών αυτών βημάτων. Θα ακολουθούσε άραγε κι ένας ξενοκίνητος (από ξένες μυστικές υπηρεσίες) «αυθόρμητος» ξεσηκωμός  κάποιας μειονότητας; Κι αν δεν έφερνε αυτό την συνθηκολόγηση –με τους απεχθείς όρους που τελικά επιβλήθηκε– θα εμφανίζονταν στο Αιγαίο αεροπλανοφόρα με βομβαρδιστικά;

Ακόμη κι αν αυτό σάς φαίνεται κάπως τραβηγμένο ως υπόθεση, πιστεύετε πώς στην περίπτωση ενός οικονομικού πολέμου δε θα γονάτιζε τελικά την κοινωνία; Και, κυρίως, αν δεν βρίσκονταν οι αργυρώνητοι πολιτικοί για να συνθηκολογήσουν, δεν θα προχωρούσαν οι νεοαποικιοκράτες σε κάτι σκληρότερο; Σε κάτι εξόφθαλμα πιο εγκληματικό. Ή μήπως αυτά γίνονται μόνο «αλλού»; Αν ακόμη και τώρα, στις μέρες της πλήρους απαξίωσης του λεγόμενου Διεθνούς Δικαίου, κάποιοι φαντάζονται πως «η σωστή πλευρά της ιστορίας» σημαίνει κι εξασφάλιση, ας συνεχίσουν τον μακάριο ύπνο τους.

Η «σωστή πλευρά της ιστορίας»

Έχουν ήδη σταλεί στην Κύπρο δύο φρεγάτες και τέσσερα αεροσκάφη F-16, «προς υπεράσπιση της Μεγαλονήσου». Ασφαλώς κι αυτό είναι άθλιο ψέμα. Τα οπλικά συστήματα είναι εκεί, για να φυλάνε τις βρετανικές βάσεις κατοχής, που χρησιμοποιούν, εννοείται, και οι Αμερικάνοι, αλλά και τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ. Τα ιρανικής κατασκευής drones της Χεζμπολάχ στόχευσαν συγκεκριμένα τις εγκαταστάσεις της βάσης, που συμβάλλει στο να βομβαρδίζονται άμαχοι στο Ιράν, όχι γενικά την Κύπρο. Οι βρετανικές βάσεις θεωρούνται βρετανικό έδαφος. Το ίδιο ισχύει για όλες τις βάσεις κατοχής ανά την Υφήλιο· ανήκουν στην κρατική οντότητα που έχει τον έλεγχο της βάσης. Ο Αμερικανικός στρατός διαθέτει πάνω από 800 παγκοσμίως.

Βεβαίως, τα ίδια ισχύουν και για τις πυροβολαρχίες Patriot που εστάλησαν σε Κάρπαθο και Θράκη. Η πρώτη για να καλύπτει την Αμερικάνικη βάση στην Σούδα και η δεύτερη την αντίστοιχη της Αλεξανδρούπολης. Το «επιχείρημα» ότι έστειλαν αντιβαλλιστικούς Patriot στην Θράκη «για να καλύπτουν την σύμμαχο στον ΝΑΤΟ Βουλγαρία» είναι κακόγουστες αστειότητες. Αλήθεια, οι εξουσιαζόμενοι που ζούνε κοντά στην Σούδα ή αυτοί της Αλεξανδρούπολης δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το να απογειώνονται από τον τόπο τους βομβαρδιστικά που δολοφονούν γυναικόπαιδα και ισοπεδώνουν νοσοκομεία; Νιώθουν μήπως κι αυτοί «με την σωστή πλευρά της ιστορίας»; Αν ναι, ας διαβάσουν την γνωστή ρήση του Henry Kissinger για τους «φίλους» της Αμερικής.

Μάλιστα, εδώ και πολλούς μήνες, η φρεγάτα «Ύδρα» του ΠΝ συμμετέχει σε νατοϊκή επιχείρηση στην Ερυθρά Θάλασσα εναντίον Σομαλών πειρατών κι ανταρτών Χούθι. Δεν πρόκειται για «απλές» περιπολίες,  αλλά για κανονική –όπου αυτοί κρίνουν– εμπλοκή, με ανταλλαγές πυρών. Την ίδια στιγμή, πυροβολαρχία Patriot του Ελλαδικού στρατού προστατεύει τις εγκαταστάσεις της Aramco (Saudi Aramco), δηλαδή της κρατικής εταιρείας πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας και μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες ενέργειας και χημικών στον κόσμο! Με άλλα λόγια, ο μόχθος των Ελλαδιτών εξουσιαζόμενων (βίαια αρπαγμένος μέσω της ληστρικής φορολογίας), πληρώνει ενόπλους και πανάκριβα οπλικά συστήματα, να φυλάττουν τις περιουσίες των εφοπλιστών και την πρώτη ύλη (πετρέλαιο) για τα διυλιστήρια των ντόπιων ολιγαρχών. Τι πιο «λογικό» από αυτό;

Αναντίρρητα, είναι προφανές πως για την φτωχοποίηση, την γενικότερη εξαθλίωση, την ανελευθερία, την παρακολούθηση των πάντων, τα άπειρα σκάνδαλα, την πολιτισμική ένδεια και τόσα άλλα δεινά στην Ελλάδα, υπεύθυνοι είναι οι Σομαλοί πειρατές και οι αντάρτες Χούθι, κανείς άλλος! Αλλά ο εθνικισμός, ειδικά του πειναλέου, μπορεί ν’ αναζητήσει υπεύθυνους για την κατάντια του ακόμη και στην άκρη της Γης, ποτέ δίπλα του. Μια ακόμη καλή ευκαιρία λοιπόν για το ντόπιο καθεστώς να «εκτρέψει τον προβολέα», παίρνοντας (στην πράξη) το μέρος των γενοκτόνων Αμερικανο-Σιωνιστών, και πουλώντας παράλληλα κι εθνικισμό στους εθελόδουλους.

Είναι γεγονός πλέον πως ο Ελλαδικός στρατός, από μηχανισμός (υποτιθέμενης) συγκεκριμένης αμυντικής στόχευσης, μετατρέπεται με ταχύτατα βήματα σε χρησιμότατο γρανάζι του άξονα του εγκλήματος ΗΠΑ-Ισραήλ. Ακριβώς το ίδιο μπορεί να παρατηρηθεί και στην μετατόπιση της πολιτικής θέσης, από την πάγια προσκόλληση στο λεγόμενο Διεθνές Δίκαιο, σε αυτήν την Γεωπολιτικής. Ο σκληρός όμως πυρήνας της Γεωπολιτικής -ο ακριβής αντίποδας του Διεθνούς Δικαίου- είναι η αναμέτρηση ισχύος. Αυτό έχει σημασία και τίποτε άλλο. Ο ισχυρός τσακίζει τον αδύναμο. Και η ισχύς είναι πολυεπίπεδη· δεν αφορά αποκλειστικά τα όπλα ή την οικονομία.

Με βάση τα παραπάνω, είναι αυτονόητο να προκύπτει το εξής ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένα χρεοκοπημένο προτεκτοράτο όπως η Ελλάδα, απόλυτα εξαρτημένο οικονομικά από τους νεοαποικιοκράτες, να επιλέγει την Γεωπολιτική, δηλαδή την αναμέτρηση ισχύος; Μήπως, το καθεστώς βασίζεται αποκλειστικά στους ισχυρούς «φίλους» του; Ότι θα τους  προστατέψουν αυτοί αν χρειαστεί; Αν θέλουν, ας ρωτήσουν τους Άραβες συμμάχους των Αμερικανο-Σιωνιστών, που το Ιράν αμυνόμενο χτυπά με πλήθος πυραύλων και drones. Πόσο τους προστατεύουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ; Ούτε τις βάσεις τους δεν μπορούν επαρκώς να προστατεύσουν οι Αμερικάνοι: οι ιρανικές επιθέσεις τις έχουν ρημάξει. Δεκάρα δεν δίνουν για τους «φίλους» και «συμμάχους». Ο Kissinger δικαιώνεται και πάλι.

Και οι Άραβες εξουσιαστές -με καθεστώτα σκληρής απολυταρχίας και την ανελευθερία να κρύβεται όπως όπως κάτω απ’ τον πακτωλό πετροδόλαρων: παίρνουν ένα καλό μάθημα για το τί σημαίνει για τον άξονα Αμερικής-Ισραήλ συμμαχία. Ενδιαφέρουν όμως την πολιτική συμμορία Μητσοτάκη οι επιπτώσεις στον κοινωνικό χώρο, από τις ανερμάτιστες επιλογές τους στις διεθνείς σχέσεις; Αν τα πράγματα στραβώσουν, αυτοί, οι οικογένειες και οι άμεσοι συνεργάτες τους δεν θα είναι εδώ για να τα ζήσουν. Έτσι συμβαίνει κι έτσι συνέβαινε πάντα.

Ποιος θα μας απελευθερώσει από τους απελευθερωτές;

Αλήθεια, τα Αραβικά κράτη σύμμαχοι των ΗΠΑ-Ισραήλ προσφέρουν περισσότερες ελευθερίες στους υπηκόους τους; Είναι λιγότερο ή περισσότερο τυραννικά από το Ιράν; Πόσο ελεύθερες είναι εκεί οι γυναίκες να φορούν ό,τι θέλουν, να ορίζουν το σώμα τους, να μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα ό,τι πιστεύουν; Είναι ίσοι απέναντι στο κράτος μια γυναίκα κι ένας άντρας στην Σαουδική Αραβία; Στο Μπαχρέιν; Στα ΗΑΕ; Προσέξτε, υπάρχει κράτος που ονομάζεται Σαουδική Αραβία, δηλαδή η Αραβία της οικογένειας Σαούντ· πόσο πιο λογικό για τον 21ο αιώνα; Σαν να λέμε Μητσοτακική Ελλάδα· αλλά ας μην του βάζουμε ιδέες καλύτερα.

Τα ελλαδικά ΜΜΕ, όμως –που στην συντριπτική τους πλειονότητα ανήκουν ή είναι υποτελή στους ντόπιους ολιγάρχες– σφυρίζουν αδιάφορα για τις σκληρές δικτατορίες στον Αραβικό κόσμο του πετρελαίου, της «υψηλής» πορνείας και του αφάνταστου ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Δυο μέτρα και δυο σταθμά. Ή, πιο σωστά, «η σκιά μάς ενοχλεί περισσότερο από το σκοτάδι». Έτσι, από τις πρώτες ώρες των ανθρωποσφαγών στο Ιράν, τα κανάλια της διαπλοκής στην Ελλάδα έχουν επιδοθεί (και πάλι)  σε όργιο παραπληροφόρησης, λασπολογίας και -όπου κρίνεται ως απαραίτητο ή δυνατόν- δολοφονίας χαρακτήρων για όσους διαφωνούν με τις τερατωδίες τους.

Είναι σαφές πως ο βομβαρδισμός του Ιράν εντάσσεται στο πλαίσιο του σφοδρού ανταγωνισμού ανάμεσα στο Ευρω-ατλαντικό μπλοκ εξουσίας, με το αντίστοιχο Ευρασιατικό, για την πρωτοκαθεδρία και τον παγκόσμιο γεωπολιτικό έλεγχο. Κι αυτό έχει να κάνει με τους δρόμους μεταφορών (επίγειους-θαλάσσιους), τις πηγές ενέργειας και τις σφαίρες επιρροής. Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν το Ιράν (και) γιατί είναι σημαντικός σύμμαχος της Κίνας και Ρωσίας. Ασφαλώς, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, αυτή είναι μία συνιστώσα του ζητήματος.

Πιθανότατα, ακόμη σημαντικότερο ρόλο να παίζει η σχέση του Τραμπ με την υπόθεση Επστίν και ο πιθανός εκβιασμός του. Κι όχι μόνο ο δικός του, βέβαια· απλώς αυτός είναι ο (φαινομενικά) επικεφαλής της κυβέρνησης. Η Συμμορία Έπστιν, από όσα διαρρέουν, αποτελείται από «εξέχοντες» πολιτικούς τόσο των Ρεπουμπλικάνων, όσο και των Δημοκρατικών. Και όχι μόνο. Μεγιστάνες της Big-Tech όπως ο Μπιλ Γκέιτς, φιγουράρουν ψηλά στις λίστες του αυτόχειρα (;) παιδοβιαστή. Οι καλεσμένοι του ήταν πέρα από κόμματα και πολιτικές αποχρώσεις, άνθρωποι με διαφορετικές δήθεν απόψεις κι οπτικές. Η πολιτική είναι ένα καρναβάλι εξευτελισμένων ανθρωποειδών, συνήθιζε να λέει ο σύντροφός μας Γιώργος Βλασσόπουλος.

Προφανώς, σημαντική συνιστώσα στην απόφαση πολεμικής επίθεσης στο Ίραν είναι το λεγόμενο τεχνοβιομηχανικό-στρατιωτικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ, η συνεργασία δηλαδή των κολοσσών υψηλής τεχνολογίας-πληροφορικής με τους αντίστοιχους κολοσσούς κατασκευής όπλων. Είναι αυτονόητο -στην δική τους απάνθρωπη αντίληψη- πως ένας πόλεμος, ειδικά αν είναι διαρκείας, θα φέρει πλήθος νέων παραγγελιών για τα εργαλεία θανάτου που αυτοί κατασκευάζουν. Χρηματοδοτούν προεκλογικές εκστρατείες, ελέγχουν πολιτικούς, συμμετέχουν σκιωδώς στα κέντρα αποφάσεων. Η Lockheed Martin, η RTX και η L3Harris είναι από τις σημαντικότερες.

Το …δίκαιο των φανατικών

Η στυγνή δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ –έξω από κάθε κανόνα πολιτικού Δικαίου, που υποτίθεται υφίσταται– δεν συνέβη γιατί ήταν τυραννικός ή δεσποτικός. Θα μπορούσε να είναι απείρως πιο σκληρός και να μην τους ενοχλούσε αυτό καθόλου. Αρκεί να ήταν συνεργάσιμος. Εκεί βρίσκεται η ουσία. Το «σωστό», το «δίκαιο», το «ηθικό», είναι γι’ αυτούς και τους αυλικούς τους το συμφέρον τους. Τίποτε άλλο. Η δολοφονία του Χαμενεΐ ήταν μια πράξη που πέρα από τον άμεσο στόχο της, λειτουργεί και τρομοκρατικά για όποιον άλλον επικεφαλής κράτους δεν προτίθεται να κάνει ό,τι του υπαγορεύει ο Αμερικανο-Σιωνιστικός άξονας. Σοκ και δέος, για τους προσκυνημένους.

Το κράτος-γενοκτόνος του Ισραήλ είναι πλέον ένας πολεμοφρενής, μιλιταριστικός μηχανισμός του θανάτου. Αυτό παράγει τρόμο και καταστροφή στους γείτονές του, αλλά λειτουργεί κι ως τροχοπέδη για εκείνες τις δυνάμεις στην Ισραηλινή κοινωνία, που θέλουν να το αντιπαλέψουν, ανατρέποντας την εγκληματική του πολιτική. Πώς θα προκύψει ένας κοινωνικός αγώνας, ουσιαστικός, συνεχής, κοινωνικά απελευθερωτικός, όταν το κράτος φροντίζει να βρίσκεται σε διαρκή, αδιάκοπο σχεδόν πόλεμο; Που αυτό σημαίνει μια μόνιμη επιστράτευση, αλλά και οι άμαχοι στα καταφύγια. Ο διωκόμενος στο Ισραήλ Νετανιάχου, καταζητούμενος επίσης για εγκλήματα πολέμου κι από το Διεθνές Δικαστήριο, απολαμβάνει την εξουσία του, ακριβώς γιατί σπρώχνει την Ισραηλινή κοινωνία σε έναν ατελείωτο πόλεμο. Ασφαλώς, δεν το κάνει μόνος του. Και σίγουρα η κοινωνία που τον ακολουθεί σε σφαγές και γενοκτονίες -όπως των Παλαιστινίων- δεν είναι άμοιρη ευθυνών.

Το σιωνιστικό ιδεολόγημα του Μεγάλου Ισραήλ, ένα εθνικιστικό αφήγημα, μέσα από μια επιλεκτική και στρεβλή προσέγγιση της Βίβλου, οδηγεί σε εγκλήματα και γενοκτονίες. Ποιος άλλωστε εθνικισμός, που μπόρεσε να πραγματωθεί, δεν βάφτηκε στο αίμα; Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμη κι ο ηγέτης της αντιπολίτευσης στο Ισραήλ, ο Γιαρ Λαπίντ, επικεφαλής του κεντρώου κόμματος Yesh Atid, επιβεβαίωσε πως συμφωνεί με τον ανεκδιήγητο πρέσβη των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, σχετικά με το όραμα του Μεγάλου Ισραήλ. Κυβέρνηση κι αντιπολίτευση ομόψυχες στην ενότητα των δολοφόνων.

Σε αυτό λοιπόν το αφήγημα, συνοδοιπόροι και υποστηρικτές είναι οι χριστιανοί ευαγγελιστές-φονταμενταλιστές των ΗΠΑ, όπως ο Τραμπ κι ο πολιτικός του συρφετός. Παρακολουθήσατε πως προσεύχονταν (;) -παρουσία πάστορα- για την επιτυχία των ένστολων δολοφόνων τους στο Ιράν; Ποιος θεός είναι αυτός που εισακούει τέτοιες «προσευχές»; Ένας θεός μοχθηρός, υλιστής, κερδοσκόπος, άπληστος, φονιάς; Ένας θεός ανίερος, ρηχός, απατεώνας; Με πιστούς καθ’ εικόνα κι ομοίοσιν του; Οι σκοτεινότερες στιγμές του Μεσαίωνα μοιάζουν με λιακάδα μπροστά σε όλο αυτό. Από όσο ξέρουμε ο Καρλομάγνος δεν διέθετε πυρηνικές βόμβες.

Μένουμε καταφύγιο;

Αυτά βλέπουν και οι ανθυποεξουσιαστές του Ελλαδικού χώρου και λιγουρεύονται να τ’ αντιγράψουν. Στον βαθμό που (νομίζουν ότι) μπορούν πάντα. Τους άνοιξε φαίνεται η όρεξη με το «Μένουμε σπίτι» και φαντασιώνονται το «Μένουμε καταφύγιο». Γιατί όχι;

Δεν αναγνωρίζουμε το δικαίωμα σε κανέναν εισβολέα, με το προσωπείο του «απελευθερωτή», του «δημοκράτη», του «υπερασπιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων», να επιβάλει το «δίκιο» του, όπου κι όπως αυτός βολεύεται. Η όποια κοινωνική αλλαγή, αφορά τους εξουσιαζόμενους της εκεί κοινωνίας και κανέναν  άλλον. Αυτοί θα κρίνουν, αυτοί θ’ αποφασίσουν. Οτιδήποτε διαφορετικό, είναι ξενοκίνητη εισβολή, αποικιοκρατικού χαρακτήρα, με ο,τι αυτό συνεπάγεται.

 

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση