Browsed by
Category: Σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Πώς γεννιούνται οι πόλεις;

Πώς γεννιούνται οι πόλεις;

Ζούμε κυρίως σε πόλεις γερασμένες με μνήμες αιώνων στις πλάτες τους. Κάποτε και χιλιετιών. Τις θεωρούμε δεδομένες. Κατοικούμε στα σπλάχνα τους, τις διασχίζουμε δίχως να θυμόμαστε πλέον ποιοι τις ίδρυσαν και γιατί. Ούτε καν το πώς. Πώς γεννιούνται όμως οι πόλεις; Με πρόγραμμα και προδιαγραφές; Από ενώσεις χωριών; Ενώσεις συμφερόντων; Συμμαχίες; Για την εκπλήρωση ποιου σκοπού; Της αριστοτελικής ευδαιμονίας; Για χάριν ενός ιδανικού, όπως διατεινόταν ο Πλάτων;

Μυθικοί γενάρχες, ήρωες, στρατηλάτες, πολιτικοί, στρατηγοί ή ανώνυμοι ήρωες οι ιδρυτές τους.… Περισσότερα...

Ρόδα και αηδόνια: Τα πνευματικά ταξίδια του Χακίκ Μπέη

Ρόδα και αηδόνια: Τα πνευματικά ταξίδια του Χακίκ Μπέη

Ελευθερωμένος πλέον από την ειρκτή του χρόνου, ο Χακίμ Μπέη ή αλλιώς Πίτερ Λάμπορν Ουίλσον (1945-2022) παραμένει ένα ρευστό πνεύμα. Γι’ αυτό, το πέρασμα του από το βραχύβιο αισθητό στο άχρονο μη αισθητό, δεν στερεί τη δυνατότητα στο πνεύμα του να εγκαθίσταται όπου θέλει ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου.… Περισσότερα...

Ο ήρωας της εργατιάς

Ο ήρωας της εργατιάς

Συνήθως, η χειραγώγηση βασίζεται κυρίως στην αυταπάτη και λιγότερο στην βία. Στην αυταπάτη πως αν συμμετάσχεις στο «παιχνίδι», ακολουθώντας πιστά τους κανόνες, θα βγεις κερδισμένος. Μα οι κανόνες δεν είναι αυτό που ίσως φαντάζεσαι. Δεν αρκεί να κάνεις «καλά την δουλειά σου», να είσαι εργατικός, συνεπής, παραγωγικός.Περισσότερα...

Αυτό δεν είναι ένα Πανεπιστήμιο

Αυτό δεν είναι ένα Πανεπιστήμιο

Αλλά ας δεχτούμε ότι η ελευθερία της σκέψης μπορεί να κατασταλεί κι ότι οι άνθρωποι μπορούν να πιεστούν τόσο, ώστε να μην τολμούν να μιλούν παρά μόνο με διαταγή της ανώτερης Αρχής. Τούτο ασφαλώς δεν θα τους έκανε ποτέ να σκέφτονται μόνο ό,τι θέλει η ανώτατη Αρχή.Περισσότερα...

Η  ομογενοποίηση του κόσμου: μια παλιά ιστορία

Η  ομογενοποίηση του κόσμου: μια παλιά ιστορία

Ένας ψηφιακός κόσμος με ρωτάει συνεχώς, σαν ένας γιγάντιος διακόπτης, αν περνάει ρεύμα από την καρδιά μου ή όχι, παίζει μέσα μου προκλητικά με ένα on ή ένα off, το ένα ή το μηδέν μου. Εκπέμπω τραγούδια, σκέψεις και φθόγγους πριν σωπάσει ο κόσμος που μεγάλωσα, ξεγελιέμαι πάνω στο τεντωμένο σκοινί, πιστεύοντας πως κάνω την πιο μεγάλη επανάσταση που έχει απομείνει: να περπατήσω ξυπόλητη στο κεραμιδί χώμα, να παραμείνω γήινη, να σφίξω ένα ζεστό χέρι, να δώσω μια αναλογική ματιά και ένα ακόμα, τελευταίο, αναλογικό φιλί.Περισσότερα...

Σε έναν κόσμο αχανή κι ακατανόητο

Σε έναν κόσμο αχανή κι ακατανόητο

Όταν ο άνθρωπος στα ελληνιστικά βασίλεια ένιωσε χαμένος, αποσυρμένος από την κοινότητα, απομονωμένος, όταν η φωνή του έπαψε να έχει σημασία, αναζήτησε μια άλλου είδους φιλοσοφία. Μαθήτευσε σε σχολές όπως η Επικούρια και η Στωική, που αφομοίωσαν διαφορετικά το παρελθόν και στράφηκαν στις προσωπικές αναζητήσεις.Περισσότερα...

Οι παραβαλάνοι και η προκρούστια κλίνη τους

Οι παραβαλάνοι και η προκρούστια κλίνη τους

Λέγεται πως η μόνη ουσιαστική διαφορά του όχλου με το κοπάδι, είναι ότι στον όχλο ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του μπροστάρη. Με άλλα λόγια, ο όχλος λειτουργεί ως «αγέλη προβάτων», όσο οξύμωρο κι αν αυτό φαίνεται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η λογική, η κρίση, τα αγαθά συναισθήματα, ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη πηγαίνουν περίπατο.… Περισσότερα...

Το «από μηχανής» κολίμπρι: Ο κόσμος ως βούληση και παράσταση

Το «από μηχανής» κολίμπρι: Ο κόσμος ως βούληση και παράσταση

Αλήθεια, πόσο άνθρωπος νιώθεις σήμερα; Ποια θεωρείς ως εκείνα τα χαρακτηριστικά σου που σε διαφοροποιούν από τις μηχανές; Υπάρχουν ακόμη; Είναι ευδιάκριτα; Μπορούν να κατανοηθούν στην ουσία τους, μέσα από το καθημερινό βίωμα; Ή μήπως η μηχανή, στην εποχή του Φωταδισμού[1], μιμείται «επαρκώς» την ανθρώπινη υπόσταση; Κι αν αυτό παρουσιάζεται ως «πραγματικότητα», συμβαίνει κυρίως λόγω της αναβάθμισης των μηχανών ή μήπως εξαιτίας της πτώσης του ανθρώπου; Ποιος ο ρόλος της πολιτικής σε όλο αυτό;

Λέγεται συχνά πως η πολιτική δεν είναι αφ’ αυτής της  κάτι  αρνητικό, αλλά μια ανθρώπινη πτυχή δραστηριότητας, ουδέτερα φορτισμένη.… Περισσότερα...

Εὔδαιμον το 2024

Εὔδαιμον το 2024

Έχει ο χρόνος λεπτά, δευτερόλεπτα και ώρες;

Έχει ο χρόνος μήνες και βδομάδες;

Τον βλέπουμε στα ημερολόγια και στους δείκτες;

Τον συναντάμε στα πρόσωπα των παιδιών και των γονιών μας.

Τον συναντάμε στον καθρέφτη.

Τον συναντάμε σε εκείνες τις εσωτερικές στιγμές που καταργείται το αύριο και το χθες.… Περισσότερα...

Για τα δύο χρόνια από τον θάνατο του συντρόφου μας Γιώργου Βλασσόπουλου

Για τα δύο χρόνια από τον θάνατο του συντρόφου μας Γιώργου Βλασσόπουλου

Ό,τι πεθαίνει δεν χάνεται από τον Κόσμο

Μάρκος Αυρήλιος

 

Οι αυθεντικοί σύντροφοι είναι πάντοτε παρόντες˙ δεν εγκαταλείπουν, δεν λησμονούν, δεν εξαφανίζονται – παραμένουν ακέραιοι και λαλίστατοι δίπλα μας, ακόμη κι όταν απαντούν τον θάνατο.

Γιατί κι ο θάνατος είναι ελάχιστος, να τους σιωπήσει.… Περισσότερα...

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ!

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ!

Η πολιτική και η μοίρα της ανθρωπότητας διαμορφώνονται από ανθρώπους χωρίς ιδανικά και χωρίς μεγαλείο. Άνθρωποι που έχουν μεγαλείο μέσα τους δεν ασχολούνται με την πολιτική. 

Αλμπέρ Καμύ

 

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ!

ΨΗΦΙΖΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΡΑΔΙΝΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ,

ΕΝΙΣΧΥΩ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ,

ΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.… Περισσότερα...

Bill Gates: ο «αναρχικός» εξουσιαστής

Bill Gates: ο «αναρχικός» εξουσιαστής

Πρόσφατα[1], παρακολουθήσαμε την απάντηση του Bill Gates στο ερώτημα γιατί ο ίδιος καταναλώνει τόση ενέργεια, προκειμένου να ταξιδέψει σε όλον τον πλανήτη, να… μιλήσει για την αγαπημένη του «κλιματική αλλαγή». Δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε το ζήτημα της χρήσης του όρου «κλιματική αλλαγή» και επιφυλασσόμαστε να επανέλθουμε.… Περισσότερα...

Εύδαιμον το 2023

Εύδαιμον το 2023

Με την ευχή αυτό το έτος και κάθε έτος να είναι ο καιρός που ο καθένας μας θα στραφεί στο έτερο και θα αντικρίσει τον ευδαίμονα εαυτό, παραθέτουμε το παρακάτω ποίημα:

 

Εκεί κάτω προβάλλει η αυγή

το σύμπαν πρασινίζει

ο δρόμος για τον κάτω κόσμο

είναι ανοιχτός!Περισσότερα...

Το όνομα του πολέμου

Το όνομα του πολέμου

Οι λέξεις πολλές φορές σώζουν μέσα τους ένα νόημα κοινό, που μένει σταθερό στους αιώνες. Όσοι τις πρόφεραν κι όσοι τις έγραψαν έφεραν την ίδια έννοια στο μυαλό τους. Έτσι και η λέξη πόλεμος, (πτόλεμος απ’ τα μυκηναϊκά ήδη χρόνια) και η λέξη πόλη (πτόλη-πτολίεθρον στον Όμηρο) κράτησαν ατόφιο το περιεχόμενό τους.… Περισσότερα...

Το σκιάχτρο που φυλάει σάπιους καρπούς

Το σκιάχτρο που φυλάει σάπιους καρπούς

Το κράτος είναι το πιο θλιβερό,  το πιο κουραστικό και κυρίως το πιο βαρετό από όλα τα τέρατα. Ξεδοντιάρικο και παραπονιάρικο, σιχαμένο κι αξιοθρήνητο. Λογικό είναι να κάνει ό,τι κάνουν όλα τα πλάσματα του είδους του: φοράει στολές και μασκαρεύεται, αλλά κυρίως τραβάει την προσοχή μακριά απ’ αυτό το άθλιο σαρκίο του.… Περισσότερα...