Browsed by
Μήνας: Ιανουάριος 2017

Πλατεία Ναβαρίνου: Οι μνήμες ενός άλλου Δεκέμβρη

Πλατεία Ναβαρίνου: Οι μνήμες ενός άλλου Δεκέμβρη

plateia-navarinou1Αυτό που ο κοινός άνθρωπος βλέπει σαν πέτρα, για τον άνθρωπο που ξέρει είναι μαργαριτάρι.

Τζελαλαντίν Αλ Ρουμί

  «Δε νομίζω να μιλάς σοβαρά, μάλλον σε πείραξε ο Βαρδάρης που έπιασε απότομα. Συγνώμη, βέβαια που σου μιλώ με τέτοιο τρόπο, αλλά και το φαιδρό έχει τα όρια του.Περισσότερα... “Πλατεία Ναβαρίνου: Οι μνήμες ενός άλλου Δεκέμβρη”

Ο μονόλογος ενός εξουσιαστή

Ο μονόλογος ενός εξουσιαστή

o-monologos-enos-exousiasti1Επιχειρώντας να σκιαγραφήσουμε τον λόγο ενός σύγχρονου κυρίαρχου, όταν αυτός δε σκοντάφτει πάνω σε κανέναν αντίλογο, φτιάξαμε μια αλληγορία, που θα μπορούσε να αντανακλά τον προκλητικό, κυνικό και χυδαίο τόνο τόσο των ντόπιων, όσο και των εισαγόμενων πολιτικών τεράτων. Αφαιρώντας τα ονόματα και τους συγκεκριμένους προσδιορισμούς, ο καθένας θα μπορούσε να κάνει τις δικές του αναγωγές στα γεγονότα που η δική του σκέψη επιθυμεί να φωτίσει.Περισσότερα... “Ο μονόλογος ενός εξουσιαστή”

Η αφύπνιση της πεταλούδας

Η αφύπνιση της πεταλούδας

i-afimpini-tis-petaloudas1Μια φορά, εγώ, ο Τσουάνγκ Τσου ονειρεύτηκα πως ήμουν μια πεταλούδα και πετούσα δώθε κείθε· από κάθε άποψη ένιωθα ότι ήμουν πεταλούδα. Ένιωθα κι ακολουθούσα μονάχα τις πεταλουδίσιες μου επιθυμίες και δεν είχα συνείδηση της ανθρώπινής μου ταυτότητας. Ξαφνικά, ξύπνησα και ανακάλυψα ότι ήμουν πλαγιασμένος— ξανά ο ίδιος μου ο εαυτός!Περισσότερα... “Η αφύπνιση της πεταλούδας”

Δίχως ίσκιο

Δίχως ίσκιο

dixos-iskio1Το ξέρεις πως βρίσκομαι εδώ όλη μέρα, είτε στέκομαι στο ίδιο σημείο και μουδιάζουν τα πέλματά μου είτε πηγαινοέρχομαι κουβαλώντας, με τον ιδρώτα να μ’ αποχαιρετά, σχηματίζοντας πρωτότυπα σχήματα και φόρμες στην κάθοδο του. Έτσι έχουν τα πράγματα, από καταβολής κόσμου.Περισσότερα... “Δίχως ίσκιο”

Αμερικάνικος κρατισμός: Εκατόν πενήντα και πλέον χρόνια ανθρωποσφαγών, καταπίεσης κι ελέγχου

Αμερικάνικος κρατισμός: Εκατόν πενήντα και πλέον χρόνια ανθρωποσφαγών, καταπίεσης κι ελέγχου

amerikanikos-kratismos-1Εντελώς εμπιστευτικά… σχεδόν κάθε πόλεμος θα ήταν ευπρόσδεκτός. Νομίζω πως αυτή η χώρα χρειάζεται έναν πόλεμο…

Θίοντορ Ρούσβελτ (1897)

Θα λέγαμε πως για τους περισσότερους ιστορικούς είναι παραδεκτό ότι η είσοδος των ΗΠΑ στην πρώτη παγκόσμια ανθρωποσφαγή σηματοδοτεί και την «επίσημη» έξοδό της από την λεγόμενη πολιτική εσωστρέφεια.… Περισσότερα... “Αμερικάνικος κρατισμός: Εκατόν πενήντα και πλέον χρόνια ανθρωποσφαγών, καταπίεσης κι ελέγχου”

Η μάχη του Τευτοβούργειου Δρυμού

Η μάχη του Τευτοβούργειου Δρυμού

i-maxi-tou-teftovourgiou-drimou1Τον Σεπτέμβριο του 9 (Νέα χρονολογία) συνέβη μια πολεμική σύγκρουση, που έμελλε να αποτελέσει όχι μόνο ισχυρό πλήγμα, μα και ένα τραύμα στην τότε κραταιά ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Είναι γνωστή ως η μάχη του Τευτοβούργειου Δρυμού και διενεργήθηκε ανάμεσα στα άγρια τότε γερμανικά φύλα, με ηγέτη τον Αρμίνιο και στις ρωμαϊκές λεγεώνες, με αρχηγό τον Βάρο (Publius Quinctilius Varus).… Περισσότερα... “Η μάχη του Τευτοβούργειου Δρυμού”

Λίγα λόγια για τον αναρχικό Νίκο Βέλμο

Λίγα λόγια για τον αναρχικό Νίκο Βέλμο

liga-logia-gia-ton-anarxiko-niko-velmo1Ξένες σκέψεις, ξένες λέξεις, ξένα έργα, ξένα φερσίματα, να με τι παλεύει η ζωή του Έλληνα λογίου και καλλιτέχνη.

Καλύτερα, πολύ καλύτερα, ν’ ανήκει κανείς στον κύκλο των αποπατοκαθαριστών, παρά στον καλλιτεχνικό και λογογραφικό κύκλο των Ελλήνων. Εκείνα που λέει κι εκείνα που κάνει δεν λέγονται.Περισσότερα... “Λίγα λόγια για τον αναρχικό Νίκο Βέλμο”

Μπορεί η βία να απελευθερώσει;

Μπορεί η βία να απελευθερώσει;

mporei-i-via-na-apeleftherosi-1Το ζήτημα της βίας κάθε αυτό, αλλά και εν προκειμένω οι προεκτάσεις του σε σχέση με τους πολύμορφους απελευθερωτικούς αγώνες, είναι αναμενόμενο να επανέρχεται ως γόνιμος προβληματισμός, μιας και αποτελεί αναφαίρετο συστατικό του κοινωνικού απελευθερωτικού αγώνα. Δεν είναι, λοιπόν, λίγες οι φορές που διαβάζουμε σε κείμενα αναρχικών περί «απελευθερωτικής βίας».Περισσότερα... “Μπορεί η βία να απελευθερώσει;”

Θύτες και θύματα: ο έρωτας στους χρόνους της μιζέριας

Θύτες και θύματα: ο έρωτας στους χρόνους της μιζέριας

thites-kai-thimata-1Οι τάσεις μιας κοινωνίας δε δύνανται να είναι αυθόρμητες, όταν προκαθορίζονται κι ελέγχονται ως συμπεριφορές από το βασικό ιστό που την συνέχει, την ίδια την εξουσία. Η κυριαρχία έχει καταφέρει να μοιάζει απαραίτητη, να καλλιεργεί το αίσθημα ότι είναι αναντικατάστατη κι ότι χωρίς αυτήν οι ζωές των ανθρώπων θα ήταν σε κίνδυνο.Περισσότερα... “Θύτες και θύματα: ο έρωτας στους χρόνους της μιζέριας”

Αρκεί το οικονομικό συμφέρον ως πολιτικό κίνητρο;

Αρκεί το οικονομικό συμφέρον ως πολιτικό κίνητρο;

arkei-to-atomiko-simferon-1Η ανατομία του καπιταλισμού συχνά οδήγησε σε παρανοήσεις για το πού ακριβώς βρίσκεται αυτό που σχηματικά θα ονομάζαμε κέντρο βάρους του. Συχνά, αναφέρεται ότι ο καπιταλισμός ή καλύτερα ο δυτικός πολιτισμός, για να μιλήσουμε πιο συνολικά, δρα και πορεύεται, έχοντας ως κέντρο το συμφέρον του, που είναι καθαρά οικονομικό.Περισσότερα... “Αρκεί το οικονομικό συμφέρον ως πολιτικό κίνητρο;”

Αποποίηση ευθυνών

Αποποίηση ευθυνών

apopoiisi-efthinon-1Σκέφτεται κανείς ότι η σκλαβιά είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση; Λέμε για την ελευθερία, αλλά καμιά φορά ξεχνάμε πώς είναι να είσαι σκλαβωμένος. Το να αναθέτεις σε κάποιον άλλον να αποφασίζει τι θα κάνεις, είναι για πολλούς μεγάλη παρηγοριά∙ τους απαλλάσσει απ’ την προσωπική ευθύνη να διαλέξουν.Περισσότερα... “Αποποίηση ευθυνών”

Αμφίπολη: θανάτῳ θάνατον πωλήσας

Αμφίπολη: θανάτῳ θάνατον πωλήσας

amphipoli-1Ίσως θα μπορούσε να διαπιστώσει κανείς ότι σήμερα η εποχή μας δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το θάνατο. Ενώ τον φοβάται, προσπαθεί να τον αγνοήσει, δεν τον λογαριάζει και ίσως επιδιώκει να τον ξεπεράσει με την αυθάδεια των «αθάνατων» μηχανών της και τη γελοιότητα των «αισθητικών επεμβάσεων» σε γερασμένα πρόσωπα-προσωπεία.Περισσότερα... “Αμφίπολη: θανάτῳ θάνατον πωλήσας”

Fahrenheit 451

Fahrenheit 451

 

fahrenheit-451-1-doc«Υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι για να κάψεις ένα βιβλίο»

Ρέι Μπράντμπερι, συγγραφέας του «Φάρενάιτ 451»

          Όταν καταστρέφεται ένα βιβλίο, κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά στην άγνοια. Η αφήγηση αιώνων διασώθηκε μέσα από την γραφή. Όσοι καίνε βιβλία, κάποτε θα κάψουν και ανθρώπους, είπε ο Χάινε και δυστυχώς η ιστορία τον δικαίωσε.Περισσότερα... “Fahrenheit 451”

Τ’ αμπάρια του θανάτου: Το δουλεμπόριο σκλάβων από τις Αφρικανικές ακτές

Τ’ αμπάρια του θανάτου: Το δουλεμπόριο σκλάβων από τις Αφρικανικές ακτές

t-amparia-tou-thanatou-1Τέλη Ιούνη του «σωτήριου»[1] έτους 1700. Ο καπετάνιος Thomas Chamberlain διατάζει το πλήρωμα του Henrietta Marie να «ετοιμάσει» τους φυλακισμένους αφρικανούς –άντρες γυναίκες και παιδιά- για αποβίβαση. Τους οδηγούν με την βία στο κατάστρωμα και αφού τους «προσφέρουν» τα αποφάγια τους για γεύμα, τους «καλλωπίζουν» προς τέρψιν των επίδοξων αγοραστών τους. Περισσότερα... “Τ’ αμπάρια του θανάτου: Το δουλεμπόριο σκλάβων από τις Αφρικανικές ακτές”

Μπορεί η ινδιάνικη κοινοτική συμβίωση να εμπλουτίσει την αναρχική θεώρηση;

Μπορεί η ινδιάνικη κοινοτική συμβίωση να εμπλουτίσει την αναρχική θεώρηση;

mporei-i-indianiki-kinotiki-simviosi-na-1Είναι σίγουρα λογικό πως η συστηματική ενασχόληση μας με τον βίο και τα πεπραγμένα των ινδιάνικων φυλών γεννά σε ένα μέρος των αναγνωστών πλήθος ερωτημάτων. Γιατί, τέλος πάντων, μια αναρχική ομάδα «σπαταλά» χρόνο στη μελέτη και ανάδειξη τέτοιων ζητημάτων; Μας προτείνουν μήπως να ζήσουμε σαν ινδιάνοι; Μήπως τελικά εξιδανικεύονται πράγματα και καταστάσεις, στο όποιο προχώρημα της αναρχικής θεώρησης; Είναι εύλογο να γεννούνται αγαθοπροαίρετες απορίες σχετικά με το εν λόγω ζήτημα.Περισσότερα... “Μπορεί η ινδιάνικη κοινοτική συμβίωση να εμπλουτίσει την αναρχική θεώρηση;”