Ένα τυπικό, σιωνιστικό «καλωσόρισμα»

Ένα τυπικό, σιωνιστικό «καλωσόρισμα»

Ο βασανισμός κι εξευτελισμός των απαχθέντων ακτιβιστών του στολίσκου για την Γάζα δεν είναι κάποιο «ατυχές περιστατικό» – είναι η «κανονικότητα» του γενοκτόνου Ισραήλ. Το γεγονός ότι ο φασίστας, ρατσιστής, φονταμενταλιστής υπουργός Ασφαλείας Μπεν Γκβιρ κατέγραψε και δημοσίευσε το γεγονός –με άφθονη χολή και χλεύη– δεν αλλάζει την ήδη αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα· οι πρακτικές του Σιωνισμού είναι αποκλειστικά αντιανθρώπινες, με πρόφαση πάντα τον «υπαρξιακό κίνδυνο» του Ισραήλ. Και η βάση αυτού του ιδεολογήματος είναι κοινή αντίληψη του κρατισμού: ο ανυπάκουος, αυτός που μας δημιουργεί πρόβλημα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, είναι «τρομοκράτης» ή, στην καλύτερη, «υποστηρικτής της τρομοκρατίας». Βέβαια, ως κράτος-εγκληματίας πολέμου, που εφαρμόζει γενοκτονία κι εθνοκάθαρση, το Ισραήλ διαθέτει «γενναίο» προβάδισμα στην αποκτήνωση. Για τις κτηνωδίες του δεν υπάρχουν λόγια. Γι’ αυτό και το ελλαδικό κράτος έχει φροντίσει να συνεργάζεται στενά με την σιωνιστική οντότητα, για την αποκόμιση –εκτός των άλλων– χρήσιμης κατασταλτικής γνώσης.

Για το Ισραήλ, οι Παλαιστίνιοι έχουν απωλέσει την ανθρώπινη ιδιότητα, με ό,τι αυτό σημαίνει για τον τρόπο που «δικαιούνται» να τους αντιμετωπίζουν. Το «Μεγάλο Ισραήλ» είναι το νοσηρό φαντασιακό που τους οδηγεί από το ένα συλλογικό έγκλημα στο άλλο. Αντιλαμβάνονται τα πάντα αποκλειστικά με όρους ισχύος.

Ο εθνικισμός όμως, πέρα από εγκληματικός, είναι και ιστορικά αδιέξοδος για όσους τον ακολουθούν. Κι αυτό το παράγει η ίδια του η βασική διάρθρωση. Γι’ αυτό και συμβαδίζει με αποικιοκρατικές και δουλοκτητικές πρακτικές. Δεν έχουμε αφήσει και δεν μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας, όσο κι αν βαυκαλίζονται κάποιοι, ούτε την δουλοπαροικία, ούτε την αποικιοκρατία, ούτε το απαρτχάιντ, ούτε καμιά άλλη απάνθρωπη και κυριαρχική πρακτική, όσο παραμένουμε προσκολλημένοι στα δίχτυα της ανελευθερίας, της παγκοσμιοποίησης, του καπιταλισμού, της τεχνοφεουδαρχίας. Είναι στη φύση τους να προσκολλώνται σε κάθε είδους ελεγκτικούς και αποκτηνωτικούς μηχανισμούς, για να επιβιώσουν.

Εδώ και καιρό όμως δεν μπορεί κανείς να επικαλεστεί ότι δεν γνωρίζει. Εδώ και καιρό,  μετά από τόσες και τόσες αντιανθρώπινες πρακτικές που συσσωρεύονται, δεν υπάρχει πια τρόπος να σταματήσει η αντίσταση σε αυτή την κτηνωδία.

Comments are closed.