Browsed by
Category: ιθαγενής στην ψηφιακή ζούγκλα

Εσύ πόσο θάνατο «κλικάρισες» σήμερα;

Εσύ πόσο θάνατο «κλικάρισες» σήμερα;

Όταν μιλάς ειλικρινά κι όταν δεν πετάς στον δρόμο ό,τι σε πλήγωσε -αν θέλεις- ή ό,τι σε πρόδωσε, αλλά το κρατάς και το πηγαίνεις και το παλεύεις και το ψάχνεις και στήνεις την ζωή σου πάνω σε αυτό, έστω κι αν ξέρεις ότι στο τέλος θα είσαι ένας loser, αυτό είναι κάτι που το εκτιμάει ο άλλος και το αναζητά.Περισσότερα...

Ψηλαφώντας ίχνη

Ψηλαφώντας ίχνη

Τα παραμύθια δεν ειν’ αλήθεια

Αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέματα

Ξύλινα Σπαθιά, Ένα Παράξενο Τραγούδι

Ίσως έχετε παρατηρήσει τα χνάρια που, κάποιες φορές, αφήνουν (άθελά τους) τα μη ανθρώπινα πλάσματα –σκύλοι, γάτες, ακόμη και πουλιά– στο νωπό τσιμέντο· τυχαία σημάδια στον χρόνο, σαν το φως των αστεριών που συνεχίζει, ενώ αυτά πια δεν υπάρχουν.… Περισσότερα...

Ξωθιά

Ξωθιά

Η ξωθιά (ξωτικιά > ξωτκιά > ξωθκιά > ξωθιά) αφήνει τον κόσμο του αιθέρα, του μαγικού δάσους, να κοινωνήσει απ’ τον πόνο των θνητών· την βαρβαρότητα του πολέμου, την οδύνη της προσφυγιάς, την αφόρητη ασχήμια των μητροπολιτικών κέντρων. Με «όπλο» την κιθάρα, με γητείες και ξόρκια, αναμετριέται με τον χρόνο, το θάνατο και την σιωπή.Περισσότερα...

Η χαρά της καθαρής ύπαρξης

Η χαρά της καθαρής ύπαρξης

Νιώθουμε, άραγε, ποτέ πιο πλήρως ικανοποιημένοι με την φευγαλέα στιγμή απ’ όσο όταν πηγαίνουμε να μαζέψουμε βατόμουρα ή μανιτάρια, όπως οι πρώτοι άνθρωποι, ή όταν, αργοί, μαζεύουμε βότσαλα, κοχύλια και ξύλα στην ακροθαλασσιά; Η χαρά τής καθαρής ύπαρξης: ζωή που συμπυκνώνεται κι αναλώνεται στην στιγμή.Περισσότερα...

Το αιώνιο Σαράγεβο και οι νοσταλγοί της αυταπάτης

Το αιώνιο Σαράγεβο και οι νοσταλγοί της αυταπάτης

Φώναξε η ζωή μας χάνεται πάει/ Διάλυσε τη σκόνη που σκεπάζει το φως/ Ο θάνατος διακοπές στο Sarajevo πάει/ Ξύπνησε, στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως.

Magic de Spell, Sarajevo (Φώναξε)

Η νοσταλγία (νόστος+άλγος) είναι μια επιστροφή με πόνο.… Περισσότερα...

Οι «λεοπαρδάλεις» στο Α.Π.Θ

Οι «λεοπαρδάλεις» στο Α.Π.Θ

Λεοπαρδάλεις εισβάλουν στον ναό και πίνουν από τα θυσιαστήρια σκεύη, αδειάζοντάς τα· από ένα σημείο και μετά, καθώς αυτό επαναλαμβάνεται διαρκώς, μπορεί να υπολογιστεί εκ των προτέρων και γίνεται μέρος της τελετουργίας.

Ο Κάφκα μάς μιλά για το παράλογο. Για το πώς αυτό, μέσω της επανάληψης, γίνεται «λογικό», «αυτονόητο», «ηθικό», καθημερινότητα.… Περισσότερα...

Διασχίζοντας τον λαβύρινθο

Διασχίζοντας τον λαβύρινθο

Ο λαβύρινθος λειτουργεί μέσα μας, καθημερινά, πέρα από το φυσικό, στο αμιγώς συμβολικό. Είτε γίνεται αντιληπτό είτε όχι, τον συναντούμε στο κατώφλι της απόφασης, στην αμφιβολία της επιλογής, στην σιωπή του εσωτερικού τρίστρατου. Ασφαλώς, έχουν ήδη γίνει αρκετές προσεγγίσεις για το ζήτημα, είτε φιλοσοφικές, είτε ψυχολογικές, είτε εν γένει θεολογικές.… Περισσότερα...

Τα αληθινά «νέα της Αλεξάνδρας»

Τα αληθινά «νέα της Αλεξάνδρας»

Για άκουσε λοιπόν τα νέα της Αλεξάνδρας, που ζούσε κάθε μέρα τι θα πει άντρας…

Η Αλεξάνδρα έζησε σε λάθος τόπο και λάθος εποχή; Οι γυναίκες με αυτό το τέλος ζουν πάντα σε λάθος χρόνο και τόπο. Ή μάλλον, ο τόπος και ο χρόνος είναι πάντα λάθος.… Περισσότερα...

Σπουδή στην Ατλαντίδα

Σπουδή στην Ατλαντίδα

Κάποιες σκέψεις με αφορμή τους στίχους των Βαβούρα, από το τραγούδι τους Χαμένη Ατλαντίδα

Στον Αργύρη και τον Μάνο.

 

Πολλές φορές και σε πολλούς καιρούς, οι συντροφιές θεραπεύουν την μνημοσύνη. Στοχάζονται μ’ απλότητα, στις σιωπές και την βοή, καθώς οι λέξεις και το συναίσθημα ζωντανεύουν γύρω και μέσα τους κόσμους, που ο χρόνος διστάζει ν’ αγγίξει.… Περισσότερα...

«Ήταν η εποχή που είχαμε άφθονο ροκ εντ ρολλ, ελάχιστο σεξ και καθόλου ναρκωτικά. Παρόλα αυτά δε νομίζω ότι τα πήγαμε και τόσο άσχημα»

«Ήταν η εποχή που είχαμε άφθονο ροκ εντ ρολλ, ελάχιστο σεξ και καθόλου ναρκωτικά. Παρόλα αυτά δε νομίζω ότι τα πήγαμε και τόσο άσχημα»

Η φιλία είναι γι’ αυτούς θεμέλιος λίθος – «πρώτα οι φίλοι μετά τίποτα». Χορεύουν ροκ εντ ρολλ, ερωτεύονται, εκστασιάζονται με την Λάουρα στο σινεμά, ζουν αυθεντικά και μ’ ένταση τις στιγμές, αποστηθίζουν για πάρτη τους «τα τρία Κ» – Καρυωτάκης, Καβάφης, Καββαδίας.… Περισσότερα...

Γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν για πάντα

Γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν για πάντα

Ο φόβος ξορκίζεται με την αφήγηση. Την αφήγηση που διασκεδάζει το σκοτάδι και καλεί τις σκιές ν’ ανταμώσουν τα σώματα˙ αυτήν που εκριζώνει τον θάνατο, τον ένθρονο φόβο, από τις καρδιές των ανθρώπων. Κι εκεί η αφήγηση, από στόμα σε αυτί, γλιστρά στον νου, διασκεδάζοντας το πεπερασμένο του βίου, με το χρώμα, την γενναιότητα, το φως, το αστείο.Περισσότερα...

Το παρακράτος του «αντιφασισμού»

Το παρακράτος του «αντιφασισμού»

Πώς ονομάζεται κάποιος που «βάζει πλάτη», για να εφαρμόσει το κράτος τους πλέον απάνθρωπους σχεδιασμούς του; Πώς χαρακτηρίζεται εκείνος που με προθυμία αναλαμβάνει να συκοφαντήσει, να λοιδορήσει, ακόμη και να ασκήσει σωματική βία εναντίον αγωνιζόμενων; Πώς λέγεται ο «χρήσιμος», που θα κάνει κάθε βρώμικη «δουλειά» για λογαριασμό του κράτους, ώστε να μην χρειάζεται να εκτεθούν οι (επίσημοι) έμμισθοι μπράβοι του; Η απάντηση είναι μία και αυτονόητη.… Περισσότερα...

Στάχτη, αποκαΐδια κι ολίγη μικροπρέπεια

Στάχτη, αποκαΐδια κι ολίγη μικροπρέπεια

Την στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις, δεκάδες πύρινα μέτωπα κατακαίνε στην ελλαδική επικράτεια. Οι καταστροφές είναι τεράστιες. Χιλιάδες άνθρωποι είτε σώθηκαν την τελευταία στιγμή είτε η ζωή τους τέθηκε ορατά σε κίνδυνο. Για τα μη ανθρώπινα πλάσματα η κατάσταση είναι τραγικότερη – ουδείς μπορεί να γνωρίζει πόσα ζώα (άγρια και μη) έχουν απανθρακωθεί ή πόσες χιλιάδες στρέμματα φύσης έχουν μετατραπεί σε στάχτη.… Περισσότερα...

Ο κοινωνικός αγώνας ενάντια στο lockdown οξύνεται καθημερινά στην ευρωπαϊκή επικράτεια: «δεν σας επιτρέπουμε να μας κλειδώνετε μέσα!»

Ο κοινωνικός αγώνας ενάντια στο lockdown οξύνεται καθημερινά στην ευρωπαϊκή επικράτεια: «δεν σας επιτρέπουμε να μας κλειδώνετε μέσα!»

Ο αγώνας ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό συνεχίζεται αμείωτος. Είναι βέβαιο ότι πέρα από τους σφογκοκωλάριους των Ελίτ, τους κομματικούς, τους πραγματικά βολεμένους από το κράτος, κανείς δεν πιστεύει ότι ο ακραίος έλεγχος -συνοδευόμενος από  άπειρη αστυνομική βία, βασανισμούς και εξευτελισμούς- έχει έστω και την παραμικρή σχέση με την «αντιμετώπιση της πανδημίας».… Περισσότερα...

Στη Βαρκελώνη η κοινωνική ανυπακοή συνεχίζεται

Στη Βαρκελώνη η κοινωνική ανυπακοή συνεχίζεται

Σε πεδίο άγριων κοινωνικών συγκρούσεων μετατράπηκε και πάλι η Βαρκελώνη το περασμένο Σάββατο. Η αφορμή παραμένει η ίδια – η σύλληψη και φυλάκιση του μουσικού Pablo Hasel, ο οποίος κατηγορείται για προσβολή του στέμματος (!), καθώς και για «παρακίνηση σε τρομοκρατικές πράξεις» μέσω των στίχων του.… Περισσότερα...