Αν ένας τρελός ρίξει μια πέτρα στο πηγάδι, μετά ούτε εκατό γνωστικοί δεν μπορούν να την βγάλουν

παλιά αραβική παροιμία

 

Ο αγώνας για τον τόπο σου

Ο παράφρων με το καπελάκι μπέιζμπολ, μαζί με τον γενοκτόνο «φίλο» (κι εκβιαστή του;) και την κουστωδία γραβατωμένων αυλικών που τους συνεπικουρεί, βρίσκονται ήδη σε τέλμα. Για κάποιον ανερμήνευτο λόγο, περίμεναν έναν «υγιεινό περίπατο» στο Ιράν, που υποτίθεται πως έπειτα από βομβαρδισμούς λίγων ημερών, θα παρακαλούσε γονυπετής για έλεος κι άνευ όρων συνθηκολόγηση. Αντιθέτως, το Ιράν αντιστέκεται σθεναρά, δεν παραδίδεται, ανταποδίδει τα χτυπήματα. Η «Πόρτα του Τρελοκομείου» έχει ήδη ανοίξει και κανένας γεωπολιτικός αναλυτής δεν μπορεί να είναι βέβαιος για τις εξελίξεις. Μια πόρτα για την οποία δεν υπάρχει κανένα πλάνο, σχέδιο ή σαφής υπολογισμός για το πώς θα μπορούσε να κλείσει.

Δεν είναι υπερβολή πως ο μόνος τρόπος για να εκλεγεί ο Χοτζταμπά Χαμενεΐ στην θέση του δολοφονημένου πατέρα του, ήταν ακριβώς αυτός που επέλεξαν οι Τραμπ-Νετανιάχου: Δολοφόνησαν τον πατέρα, την γυναίκα, και το μόλις δύο ετών παιδί του, τραυματίζοντας -ενδεχομένως- και τον ίδιο. Ένας άνθρωπος που ζει αυτήν την τραγωδία είναι προφανές πως από την θέση εξουσίας του θα κάνει ό,τι μπορεί για να εκδικηθεί. Θεωρούμε πως γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο επιλέχθηκε στην συγκεκριμένη θέση, κόντρα στο ιρανικό Σύνταγμα. Ένας εξουσιαστής -κατά τα λεγόμενα- πιο σκληρός, πιο άκαμπτος από τον προκάτοχο και πατέρα του. Εννοείται πως και γι’ αυτόν οι Αμερικανο-Σιωνιστές έχουν ήδη δημοσιοποιήσει συμβόλαιο θανάτου, «τιμώντας» έτσι τις κοινές τους «αξίες» με την μαφία και το κοινό έγκλημα.

Η Δυτική αντίληψη για το πόσο μπορεί ν’ αντισταθεί μια κοινωνία σε έναν πόλεμο, καθορίζεται πρωτίστως από το ύψος του ΑΕΠ! Συγκεκριμένα, ο Τραμπ απορούσε που, έπειτα από την πρώτη ημέρα βομβαρδισμών, το Ιράν αντιστεκόταν ακόμη, ενώ το ΑΕΠ του είναι μικρότερο κι από αυτό της πολιτείας Vermont. Αυτός είναι ο κυρίαρχος τρόπος σκέψης στην λεγόμενη συλλογική Δύση. Τα πάντα σε μια σύγκρουση καθορίζονται από το μέγεθος της οικονομίας και το μετρήσιμο και τεχνολογικά εξελιγμένο των διαθέσιμων όπλων. Το φρόνημα, η αυταπάρνηση, η αυτοθυσία, η αγάπη για έναν τόπο που νιώθεις πως του ανήκεις (όχι το αντίστροφο), δεν είναι μετρήσιμα, δεν είναι εξαγοράσιμα. Κι αυτό τα καθιστά «μη υπαρκτά» κι «άνευ σημασίας» στην ευνουχισμένη, παραδόπιστη «λογική» της Δύσης.

Περί προπαγάνδας και άλλων δαιμονίων

Ο λεγόμενοι «στόχοι» των Αμερικανο-Σιωνιστών τροποποιούνται ανά πάσα στιγμή, ανάλογα με το πόσο η πραγματικότητα συντρίβει τα υπερ-φιλόδοξα σχέδια τους. Στην αρχή, έκαναν λόγο για «καταστροφή των πυραυλικών/βαλλιστικών δυνατοτήτων του Ιράν», για «καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος» και για «ανατροπή του καθεστώτος». Πλέον, στο αφήγημα υπάρχει μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά για πόσο; Όσον αφορά τις ΗΠΑ, όλα δείχνουν πως αν μπορούσε να κηρύξει «νίκη» -μεγαλειώδη μάλιστα- , ώστε ν’ απεμπλακεί από τον πόλεμο που αυτή συν-δημιούργησε, θα το έκανε ακόμη κι «εχθές». Πόσο εύκολο ή ρεαλιστικό είναι όμως πλέον αυτό; Αν αποχωρήσουν, τι θα συμβεί με το κράτος-γενοκτόνο του Ισραήλ, χωρίς την πολυεπίπεδη κι άνευ ορίων αρωγή τους; Είναι στο χέρι του Τραμπ κι όσων κυβερνητικών συμμετείχαν στην Συμμορία Έπστιν να το κάνουν αυτό ή μήπως εκβιάζονται; Οι ενδείξεις είναι ήδη πολλές γι’ αυτό. Αναμένουμε τις αποδείξεις.

Αλήθεια, ποια ήταν η τελευταία πραγματική στρατιωτική επιτυχία των ΗΠΑ; Πραγματική, όχι μιντιακή. Μήπως στο Ιράκ, όπου έφυγαν κακήν κακώς; Ή στο Αφγανιστάν που για να γλιτώσουν τ’ αντίποινα από τους Ταλιμπάν αποχώρησαν πανικόβλητοι, αφήνοντας πίσω τους δισεκατομμύρια στρατιωτικού υλικού; Πού ακριβώς κατάφεραν να επιβάλουν την «δημοκρατία» και τα «ιδανικά» τους; Στην Λιβύη; Στην Συρία; Πού; Το μόνο που πέτυχαν ήταν να δολοφονήσουν κατά εκατομμύρια, να διαλύσουν κοινωνίες, υποδομές και ν’ αποχωρήσουν ουσιαστικά ηττημένοι, μετρώντας και οι ίδιοι χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες. Το Χόλιγουντ όμως έχει διαφορετική άποψη κι άπειρο χρήμα για να την επιβάλει στους προσκυνημένους.

Η πεποίθηση της παντοδυναμίας των ΗΠΑ είναι τέτοια που δεν επιβεβαιώνεται από κανέναν πόλεμο που έχει ξεκινήσει. Η μέθη αυτή μιας δύναμης απροσμάχητης κι αδιανόητης, η οποία βέβαια δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη, υπάρχει διάχυτη στις τάξεις του στρατού, σύμφωνα με δημοσιεύματα. Η υλικοτεχνική ανωτερότητα μιας στρατιωτικής δύναμης, ως παράγοντας, δεν καθορίζει από μόνη της το αποτέλεσμα σε έναν πόλεμο. Βιετνάμ, Ιράκ κι Αφγανιστάν είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Είναι φοβερά μεγάλο σφάλμα να παίρνεις την σκιά σου για το μπόι σου. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως αυτό θα σε οδηγήσει στην καταστροφή.

Οι ΗΠΑ έχουν πιστέψει πλέον οι ίδιες την δική τους προπαγάνδα. Δεν έχει σημασία πόσα δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύεις στο στρατιωτικό-βιομηχανικό σου σύμπλεγμα, όταν δεν μπορείς να παραθέσεις ένα φρόνημα. Τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις, όταν ο αντίπαλος δηλώνει ελευθερία ή θάνατος και το εννοεί; Μάλιστα, στην περίπτωση μιας χερσαίας εισβολής, αυτό λαμβάνει αναβαθμισμένη σημασία.

Χωρίς χρονικά όρια

Δεν υπάρχουν σαφή χρονικά όρια για το πόσο θα κρατήσει ο πόλεμος· δεν είναι αποκλειστικά στο χέρι των εισβολέων άλλωστε. Όπως ήδη αναφέρθηκε, υπάρχει μια συνεχής επαναπλαισίωση των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να κηρυχθεί «νίκη» ανά πάσα στιγμή. Μπορούν όμως οι ΗΠΑ ν’ αποφασίσουν πότε θα λήξει ο πόλεμος; Μήπως λογαριάζουν χωρίς τον (γεωγραφικό) «ξενοδόχο»; Από την άλλη, η εμμονή των Αμερικανο-Σιωνιστών στην μέθοδο καρατόμησης εξουσίας (leadership decapitation) -ότι αν συμβεί αυτό το καθεστώς καταρρέει- δεν τους έχει βγει καθόλου στο Ιράν. Οι κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες είναι τόσο διαφορετικές που θα έπρεπε να το είχαν καταλάβει πριν το πράξουν. Η υπερτροφική αλαζονεία όμως δεν δίνει τις καλύτερες συμβουλές.

Υπάρχουν δημόσιες μαρτυρίες αξιωματούχων στις ΗΠΑ ότι δεν επέλεξαν αυτές τον χρονισμό αυτού του πολέμου, αλλά το Ισραήλ. Ο ίδιος ο Τραμπ ανέφερε στις 4/3 ότι «δεν είχαμε επιλογή γιατί το Ισραήλ θα χτυπούσε πρώτο». Δηλαδή, η «παντοκρατόρισσα» Αμερική δηλώνει ευθαρσώς πως είτε δεν επέλεξε η ίδια τον πόλεμο είτε τουλάχιστον τον χρονισμό του. Για ποιους λόγους λοιπόν το Ισραήλ των 22.770 τ.χλμ. μπορεί να σέρνει τις πανίσχυρες (;) ΗΠΑ σε έναν πόλεμο; Πώς άραγε ερμηνεύεται αυτό το «δεν είχαμε επιλογή»; Δεν υπάρχει κάποια ασφαλής απάντηση, μα ο εκβιασμός ήταν ανέκαθεν εργαλείο ενδοεξουσιαστικών διευθετήσεων. Και οι διευθετήσεις αυτές οδηγούσαν σε πολέμους, καταστροφές και γενοκτονίες.

Είσαι ελεύθερος να λες ό,τι θέλουμε

Παρά τα τερατώδη ψέματα των συστημικών ΜΜΕ της Δύσης, το Ιράν ελέγχει μέχρι αυτήν την στιγμή πλήρως τα στενά του Ορμούζ, από τα οποία εξάγεται καθημερινά περίπου το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου. Κανένα τάνκερ ή εμπορικό πλοίο δεν περνά από τα στενά δίχως την έγκριση του Ιράν. Ο φρενοβλαβής του Μαρ-α-Λάγκο εμφανίζεται εξοργισμένος για το ζήτημα, εκτός εαυτού, με έναν λόγο εντελώς ασυνάρτητο, αντιφατικό, μνημείο σπουδής στην παλαβομάρα. Χαρακτηριστικά, στο πλαίσιο συνέντευξης στην αγαπημένη του New York Times Post (του Ρ.Μέρντοχ) δήλωσε -ενώ έπαιζε γκολφ- πως «οι κυβερνήτες των δεξαμενόπλοιων πρέπει να δείξουν θάρρος και να περνάνε από τα στενά του Ορμουζ, γιατί δεν έχουν τίποτε να φοβούνται»! Δηλαδή, μια πρόταση με λιγότερη λογική από αυτήν ενός λυσσασμένου κουναβιού – ίσως κι ακόμη λιγότερη. Παρακαλώ, ας μην ξεχνάμε πως ο ίδιος άνθρωπος διαθέτει τους κωδικούς από 5277 πυρηνικές κεφαλές και την εξουσία να τις χρησιμοποιήσει.

Μάλιστα, κάλεσε ουσιαστικά σε βοήθεια το πολεμικό ναυτικό άλλων κρατών -Βρετανία, Ιαπωνία, Κίνα(!), Ν. Κορέα, Γαλλία-, να βάλουν κι αυτοί «ένα χεράκι», ώστε ν’ ανοίξουν τα Στενά. Στο κάτω κάτω, έχουν κι αυτοί συμφέροντα, αφού -τουλάχιστον τα ασιατικά κράτη- λαμβάνουν μεγάλο μέρος του πετρελαίου τους από τον Περσικό Κόλπο. Προφανώς, τα δεξαμενόπλοια της Κίνας φορτώνουν καθημερινά πετρέλαιο ανενόχλητα, ως στενοί σύμμαχοι του Ιράν. Αλλά ο πορτοκαλί φασίστας, εκτός ότι είναι ο ίδιος ανερμάτιστος, απευθύνεται μάλλον σε προσκυνημένους υπηκόους που τα έχουν εντελώς χαμένα. Επίσης, πιθανολογείται πως είναι ένας από τους ελάχιστους εν ζωή ανθρώπους που μπορεί να αυτοδιαψεύδεται μέσα σε μία μόνο πρόταση.

Τα αντίστοιχα ΜΜΕ του Ισραήλ δεν λένε «απλώς» ψέματα, αλλά ελέγχουν πλήρως την ροή της πληροφορίας. Όποιος επιχειρήσει ν’ αναρτήσει βίντεο με βομβαρδισμένες περιοχές, τιμωρείται με έως και πέντε χρόνια φυλάκιση! Οι ανταποκριτές των λιγοστών μεγάλων καναλιών που βρίσκονται στο Τελ Αβιβ, εμποδίζονται στο να προβάλουν εικόνα από τους βομβαρδισμούς που συμβαίνουν ζωντανά την ώρα του ρεπορτάζ τους. Μάλιστα, τηλεοπτικά συνεργεία από Τουρκία και Κίνα απομακρύνθηκαν βίαια κι απειλήθηκαν με απέλαση, ακριβώς γιατί προσπάθησαν να επισκεφτούν βομβαρδισμένα σημεία. Αλλά το Ισραήλ δεν είναι Ιράν, υπάρχει… κάποια ελευθερία. Ελευθερία του τύπου σίγουρα όχι.

Οι αριθμοί

Η Αμερικανο-Σιωνιστική μηχανή του θανάτου συνεχίζει να σπέρνει τον όλεθρο και την καταστροφή στην επικράτεια του Ιράν και στο Λίβανο. Οι νεκροί στο Ιράν πλησιάζουν τους 1500 και οι τραυματίες -πολλοί εξ αυτών σε σοβαρή κατάσταση- είναι τουλάχιστον δεκαπλάσιοι. Στο Λίβανο οι δολοφονημένοι φτάνουν τους 826 -εκ των οποίων τουλάχιστον 65 γυναίκες και 105 παιδιά-, ενώ στους 2009 φτάνει ο αριθμός των τραυματιών. Μέχρι τις 13/3, σύμφωνα με τον επικεφαλής της Ερυθράς Ημισελήνου στο Ιράν, 24.531 πολιτικά κτήρια έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές , από τα οποία τα 19.775 είναι οικίες. Τα εμπορικά καταστήματα πού είτε έχουν ισοπεδωθεί είτε υποστεί σοβαρές ζημιές είναι 4511. Τα σχολεία που έχουν σχεδόν καταστραφεί είναι 69. Επίσης, 16 κέντρα της Ερυθράς Ημισελήνου, 21 οχήματα διάσωσης-βοήθειας, καθώς και 19 ασθενοφόρα έχουν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί ολοσχερώς.

Στο μυαλό είν’ ο στόχος

Όχι, τα «έξυπνα» όπλα των γενοκτόνων δεν αστοχούν. Ο στόχος τους πρωτίστως είναι οι άμαχοι, τα παιδιά, οι κάθε είδους απαραίτητες κοινωνικές υποδομές, αλλά και τα σπίτια, τα καταστήματα, τα πάντα. Ο στόχος δεν είναι το καθεστώς, αλλά οι ίδιες οι κοινωνίες ως έχουν, τόσο στο Ιράν, όσο και στο Λίβανο. Οι άνθρωποι που ζουν εκεί, εφόσον δεν προσκυνούν τον Αμερικανο-Σιωνιστικό άξονα του θανάτου, είτε πρέπει να εξοντωθούν είτε να διαλυθεί η ατομική και συλλογική τους ταυτότητα. Μια ταυτότητα συνώνυμη με το φρόνημα που δίνει ζωή στην αντίστασή τους. Αντίσταση ενάντια στην μετατροπή της Μέσης Ανατολής σε οικόπεδο Ισραηλινών και χριστιανών σιωνιστών.

Ο βομβαρδισμός των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στην Τεχεράνη, στις 4/3, από τους Σιωνιστές, προκάλεσε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Ήδη, αρκετές βροχοπτώσεις εμφάνισαν υψηλή περιεκτικότητα σε πετρέλαιο. Ολόκληρη η Τεχεράνη καλύφθηκε με μαύρο καπνό. Οι βομβαρδισμοί προκάλεσαν μαζική απελευθέρωση τοξικών υδρογονανθράκων, οξειδίων του θείου κι ενώσεων του αζώτου στην ατμόσφαιρα. Η έκθεση στον καπνό ή τα σωματίδια μπορεί να προκαλέσει σοβαρούς πονοκεφάλους, ερεθισμό δέρματος και ματιών, έντονη δύσπνοια και -με παρατεταμένη έκθεση- αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο. Με άλλα λόγια, πρόκειται για ακόμη ένα έγκλημα πολέμου από το Ισραήλ, επιπροσθέτως στα τόσα άλλα που έχει ήδη διαπράξει. Δεν συνέβη τυχαία ή από κάποιο λάθος. Ήταν στοχευμένο χτύπημα για να κάμψει το ηθικό των κατοίκων της Τεχεράνης. Ασφαλώς, έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το προσδοκώμενο.

Ενώ οι κάτοικοι της Τεχεράνης βρίσκονταν στους δρόμους για θρησκευτικούς λόγους (Ραμαζάνι), αλλά και για να διαδηλώσουν ενάντια στον εισβολέα, οι Αμερικανο-Σιωνιστές, θρασύδειλοι όπως πάντα, βομβάρδιζαν την πόλη. Οι εκρήξεις ακούγονται καθαρά πως συμβαίνουν ελάχιστα μακρυά από τα πλήθη των συγκεντρωμένων. Παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν υπήρξε πανικός, αλλά το φρόνημα έγινε υψηλότερο και καμία συγκέντρωση δεν διαλύθηκε. Σκεφτείτε το: άνθρωποι να διαδηλώνουν στους δρόμους, πολεμικά αεροσκάφη να βομβαρδίζουν δίπλα τους κι αυτοί να ξεπερνούν τον φόβο, να νικούν τον πανικό και να συνεχίζουν απτόητοι. Μήπως κάτι υπαρξιακό τους δίνει αυτήν την δύναμη; Τώρα, αν θέλετε, μπορείτε ν’ αντιπαραβάλετε την εικόνα στην Τεχεράνη, με αυτές στην πλατεία Συντάγματος, όπου μια και μόνο κρότου λάμψης κάνει (τους περισσότερους) να τρέχουν. Η αυταπάρνηση είναι ισχυρότερη απ’ όλες τις βόμβες του κόσμου. Αλλά αυτά στην συλλογική Δύση είναι άγνωστες λέξεις.

Στα καθ’ ημάς

Τώρα, σε ό,τι αφορά το Ελλαδικό κράτος, η στάση του παραμένει το ίδιο δουλοπρεπής, συνεχίζοντας ανερυθρίαστα γαντζωμένο στην «σωστή πλευρά της Ιστορίας». Ένα αδύναμο, χρεοκοπημένο προτεκτοράτο, ένα ποντίκι που «βρυχάται», πρόθυμο για κάθε εκδούλευση στ’ αφεντικά του. Φρεγάτα στην Ερυθρά θάλασσα, πυροβολαρχία Patriot στην Aramco (Σ. Αραβία) και προσφάτως φρεγάτες κι αεροσκάφη για την υπεράσπιση «της Κύπρου» και «της Κρήτης» – δηλαδή των βρετανικών βάσεων (που χρησιμοποιούν και οι ΗΠΑ) και των αμερικανικών βάσεων στην Σούδα. Οι ντόπιοι ανθυποεξουσιαστές προσδοκούν κάποιο ξεροκόμματο, κάποιο αποφάγι, που θα τους πετάξουν οι Αμερικανο-Σιωνιστές, σε περίπτωση που πετύχουν τον σκοπό τους – όταν και οι ίδιοι καταλήξουν στο ποιος είναι αυτός.

Εννοείται πως δεν δίνουν δεκάρα για τους εξουσιαζόμενους του ελλαδικού χώρου και για τους κινδύνους που ενδέχεται να προκύψουν γι’ αυτούς. Ήδη, η συμμετοχή του Ελλαδικού κράτους στον πόλεμο -σε ρόλο εφοδιασμού/υποστήριξης- συμβαίνει κανονικότατα, ασχέτως αν οι τοπικοί βασάλοι το αρνούνται. Ωστόσο, δεν γίνεται να μην σκεφτούμε πως όλη αυτή η προσπάθεια διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, σε βαθμό εμμονής υπέρ του πολέμου, ίσως κρύβει και την προοπτική ανάληψης ενός πιο ενεργητικού στρατιωτικού ρόλου σε όσα συμβαίνουν. Όσο δεν υπάρχει κάποια ισχυρή κοινωνική αντίσταση, αν τους ζητηθεί θα το κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Στο κάτω κάτω, άλλοι θα πληρώσουν τις συνέπειες.

Οι ελευθερίες δεν  χαρίστηκαν ποτέ από ελευθερωτές

Αλήθεια -για όσους θυμούνται- τέθηκε ποτέ στο παρελθόν ζήτημα στήριξης ή όχι μιας κοινωνίας πού την βομβαρδίζουν οι Αμερικανο-Σιωνιστές (ή και το ΝΑΤΟ), με πρόσχημα το καθεστώς εξουσίας στο οποίο ζούσε; Είχε καμία σημασία για τους αντιπολεμικούς διαδηλωτές το αν η κοινωνία που εξοντωνόταν είχε δικτατορία, θεοκρατία, δημοκρατία ή ό,τι άλλο; Πώς προέκυψε τώρα αυτό το όψιμο αγκάθι κι από ποιους; Τι σκοπούς εξυπηρετεί; Ξέρετε, για να μην είναι υποχρεωμένες να φορούν μαντήλα οι Ιρανές, πρέπει πρώτα να σώσουν το κεφάλι τους από τις βόμβες.

Και για την αποκατάσταση της αλήθειας, οι Ιρανές δεν είναι υποχρεωμένες να φορούν μαντήλα από τον Οκτώβριο του ’25. Δεν τους το χάρισε βέβαια το απολυταρχικό και βάναυσο καθεστώς, αλλά το κέρδισαν μέσα από διαρκή και δυναμικό κοινωνικό αγώνα. Αλλά για να συνεχίσουν να αγωνίζονται, χρειάζονται το κεφάλι τους ακέραιο.

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση