Το μπλοκ της δυτικότροπης χρηματοπιστωτικής απάτης συγκρούεται με αυτά της Ανατολής και του λεγόμενου παγκόσμιου Νότου, που ελέγχει σε μεγάλο βαθμό το σύνολο της βιομηχανικής παραγωγής. Ο πλούτος στην δυτικότροπη οικονομία είναι κατά κανόνα φαινόμενος, χωρίς να αντιστοιχεί σε έμπρακτες οικονομικές αξίες, με το φαινόμενο χρήμα να αναπαράγει παρασιτικά τον εαυτό του. Και τα δύο αυτά μπλοκ εξουσίας, λειτουργούν ως παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις, με απώτερο στόχο την πρωτοκαθεδρία στον ερχόμενο τεχνο-φεουδαλισμό και την δυστοπία που αυτός φέρνει. Η σύγκληση ανάμεσα στα δύο αυτά μπλοκ συμβαίνει μέσα από ένα ευρύτερο φάσμα γεωπολιτικών συγκρούσεων, με οικονομικούς, πολιτισμικούς, αλλά και στρατιωτικούς όρους. Μια σύγκλιση που επιδιώκεται μέσα από αδιανόητα συλλογικά εγκλήματα, διάλυση κοινωνιών, γενοκτονίες και ανυπολόγιστη καταστροφή της φύσης.

Οι παγκοσμιοποιητές Δύσης κι Ανατολής επιδιώκουν το πέρασμα από τον καπιταλισμό –παρασιτικό και παραγωγικό– σε αυτόν της τεχνο-φεουδαρχίας, ως ένα διευρυμένο, ολοκληρωτικό σύστημα ενοποιημένης κυριαρχίας. Σε αυτό το σύστημα στόχος είναι η αποδόμηση όλων των ανθρώπινων αξιών και μορφών συνείδησης. Η δουλοπαροικία θα επιστρέψει με ακόμη απεχθέστερους όρους και οι πρακτικές της αποικιοποίησης θα γίνουν καθολικό εργαλείο ελέγχου σε παγκόσμια κλίμακα.

Η κορυφαία δεξαμενή σκέψης της παγκόσμιας δυστοπίας, το Παγκόσμιο Οικονομικό φόρουμ του Νταβός, λειτουργεί ως το άτυπο διευθυντήριο αυτής της αντιανθρώπινης αποδρομής. Η λεγόμενη Ατζέντα 2030 –με το μανιφέστο της «Η Μεγάλη Επανεκκίνηση»– αποτελεί μια βαθιά αντικοινωνική κι αφύσικη πολιτικοοικονομική «ίωση».  Στόχος της είναι η σάρωση ολόκληρου του ανθρώπινου πολιτισμού και η ανασύνθεσή του με όρους απόλυτα βολικούς για την εδραίωση μιας παγκόσμιας εξουσίας, με ορίζοντα αιώνων. Η ίδια η βιο-τρομοκρατία Covid-19 ήταν ένα παγκόσμιο πείραμα πειθαναγκασμού της ανθρωπότητας. Ένα πείραμα πειθαναγκασμού στο οποίο η Κίνα, ο ντε φάκτο μπροστάρης του μπλοκ της Ανατολής, πρωτοστάτησε στον σαρωτικό έλεγχο και την βίαιη καταστολή, στέλνοντας τους ανυπάκουους ακόμη και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μάλιστα, ο ρόλος της στην δημιουργία κι εξάπλωση του Covid-19 –από δικά της εργαστήρια, συνεργαζόμενα με την Δύση– είναι από σκιώδης έως εντελώς σκοτεινός. Η βιο-τρομοκρατία Covid-19 εφαρμόστηκε σε πλήρη συνεργασία των μπλοκ εξουσίας των παγκοσμιοποιητών.

Ο Σινο-Ρωσικός άξονας διεκδικεί την παγκόσμια ηγεμονία στην τεχνο-φεουδαρχία, που προωθείται ως η λειτουργική μηχανή του ολοκληρωτισμού στην παγκόσμια διακυβέρνηση. Μια παγκόσμια διακυβέρνηση που τα δύο μπλοκ υποτίθεται πως την προσεγγίζουν με διαφορετικούς όρους. Αναντίρρητα, όμως, άπαντες οι τεχνικοί της εξουσίας επικαλούνται την παγκοσμιοποίηση και την ανάγκη για παγκόσμια διακυβέρνηση. Άπαντες στοχεύουν στον τεχνο-φεουδαλισμό, μια τεχνολογική νεο-φεουδαρχία, όπου η μηχανή θα κατισχύσει του ανθρώπου. Στοχεύει να κατισχύσει με πρόθεση την αέναη μεγιστοποίηση του κέρδους και την προσέγγιση του ελέγχου στο απόλυτο.

Είναι γεγονός πως στην Κίνα, καθημερινά, οι γραμμές βιομηχανικής παραγωγής αντικαθιστούν τους ανθρώπους με κάθε είδους αυτοματισμούς και ρομποτικές εφαρμογές. Ο ανταγωνισμός με την «συλλογική Δύση» στην ανάπτυξη, την εφαρμογή και την προώθηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), στοχεύει στην όλο και περισσότερη αντικατάσταση του ανθρώπου από την μηχανή· αποβλέπει δηλαδή στην δημιουργία ασύλληπτου αριθμού ανέργων. Οι τεχνικοί της εξουσίας δεν βλέπουν ανθρώπους, μα παραγωγικές-καταναλωτικές μονάδες. Και η «αξία» τους αποτιμάται από το πόσο μπορούν να παράγουν και να καταναλώσουν ως τέτοιες μονάδες. Δεν έχουμε λοιπόν καμία αμφιβολία για το ποιοι είναι οι σχεδιασμοί τους, αναφορικά με όσους θα τους είναι «άχρηστοι» στο νέο δουλοκτητικό σύστημα.

Όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο, πέρα από τις ντε φάκτο δημόσιες ομοφωνίες, η σύγκλιση έρχεται (και) μέσα από έντονο οικονομικό ανταγωνισμό, περιφερειακές γεωπολιτικές συγκρούσεις, αλλά και proxy στρατιωτικές αναμετρήσεις, όπως κυρίως αυτήν στην Ουκρανία. Διαρκώς, το ένα μπλοκ επιχειρεί να μειώσει την γεωπολιτική/γεωοικονομική επιρροή του άλλου. Ωστόσο, όλη αυτή η αντιπαράθεση δεν συμβαίνει γιατί πρεσβεύουν κάτι ουσιαστικά διαφορετικό, όσον αφορά τον άνθρωπο και την φύση. Είναι εξίσου συνένοχοι στον σχεδιασμό και την εφαρμογή δυστοπικών πολιτικών, αντιανθρώπινων πρακτικών κι εξουσιοφρενών αντιλήψεων για το παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητο το γεγονός ότι καθημερινά πλέον βασανίζονται ή κακοποιούνται δεκάδες ή εκατοντάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Η αίσθηση ότι η ανθρώπινη ζωή έχει κάποια αξία έχει αρχίσει να φθίνει ακόμη και στη λεγόμενη Δύση, που είχε ως διαχωριστική γραμμή της τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον ουμανισμό, σε σχέση με τη λεγόμενη Ανατολή. Οι πόλεμοι που διεξάγονται δεν έχουν κανένα όριο· η απανθρωπιά τους δεν βρίσκει εμπόδιο εσωτερικό η εξωτερικό που θα μπορούσε να σταματήσει αυτή τη βαναυσότητα. Το ζήτημα των αμάχων, των τραυματιών, των εκτοπισθέντων για κάποιους φαίνεται ως ενοχλητική παρένθεση ενός πολέμου που καταπατά κάθε ανθρώπινη κατάσταση και αποκτηνώνει.

Η Γ’ Παγκόσμια Ανθρωποσφαγή, με ή χωρίς πυρηνικά, είναι το «λογικό» επακόλουθο της σύγκρουσης των δύο αυτών μπλοκ εξουσίας. Τα αιματοβαμμένα «επεισόδιά» της σε Κορέα, Βιετναμ, proxy αναμετρήσεις στην Μέση Ανατολή κ.α. –όταν στο ένα εκ των δύο μπλοκ κυριαρχούσε ο κρατικός σοσιαλισμός–, εντάσσονται επίσης στο ίδιο πλαίσιο. Το διακύβευμα ήταν ανέκαθεν η παγκόσμια διακυβέρνηση. Το πολιτικό «όχημα», με το οποίο θα μπορούσε αυτή να επιτευχθεί, ήταν αυτονόητα  λιγότερο σημαντικό από τον ίδιο τον σκοπό. Η επικράτηση του λεγόμενου καπιταλιστικού μπλοκ της Δύσης, από το ’90 κι έπειτα, η νεο-αποικιοποίηση της Ανατολής, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και η άνοδος της Κίνας, ως παγκόσμια υπερδύναμη, λόγω της απληστίας των ελίτ σε ΗΠΑ και Ευρώπη, δεν είναι παρά σταθμοί στον κοινό δρόμο των εξουσιαστών για την παγκόσμια διακυβέρνηση. Ο τεχνο-φεουδαλισμός είναι ο κοινά συμφωνημένος ολοκληρωτισμός, που φιλοδοξούν να επιβάλουν στην ανθρωπότητα.

Όμως, όπως ήδη έχει γραφεί, το θανάσιμο σφάλμα τους είναι κι οργανικό στοιχείο των εγκληματικών φιλοδοξιών τους. Η απληστία τους, η ακόρεστη και αδηφάγα όρεξή τους για κέρδος, το «ο θάνατος σου η ζωή μου» ως κεντρικό ιδεολόγημα, είναι αντιστρόφως ανάλογα ως πρακτικές με μακροπρόθεσμα πλάνα, συνεργασίες και μια κοινά συμφωνημένη μεταξύ τους παγκόσμια διακυβέρνηση.

Ό,τι παρουσιάζεται ως «αναπόφευκτο μέλλον», δεν είναι παρά οι δυστοπικές φιλοδοξίες τους. Φιλοδοξίες που το ειδικό τους βάρος είναι πολύ μικρό σε σχέση με τον άνθρωπο και την φύση.

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση