Ο Δημόκριτος αναφέρει πως υπάρχουν δύο τρόποι αντίληψης του κόσμου, ο ψευδής μέσω των αισθήσεων, κι ο αληθής μέσω του νου. Κι ο κόσμος, ως Σύμπαν, είναι απείρως περισσότερα από όσα οι πέντε ανθρώπινες αισθήσεις μπορούν να μας φανερώσουν. Η «βεβαιότητα» πως τα πάντα είναι μόνο ύλη, ως το βασικό ιδεολόγημα του Δυτικού πολιτισμού σήμερα, περιορίζει αφάνταστα όσα η ίδια η ανθρώπινη υπόσταση αντιπροσωπεύει στην ουσία της.  Γι’ αυτό κι ο θάνατος, στις μέρες του άκρατου υλισμού, αντιμετωπίζεσαι ως το »τέλος» ή ακόμη και το »μηδέν».

Κι όμως, για χιλιετίες, »μωροί» κι »ανόητοι», όπως ο Βούδας, ο Ιησούς, ο Δημόκριτος κι ο Παρμενίδης, ήταν απολύτως βέβαιοι πως ο θάνατος είναι το πέρασμα, η πύλη σε μια άλλη σφαίρα ύπαρξης, μη αντιληπτή από τις αισθήσεις, αλλά μέσω μια προχωρημένης κατάστασης του νου. Και η βεβαιότητα αυτή ήταν παραδεκτή από το σύνολο σχεδόν της ανθρωπότητας, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, που αυτό που ονομάζουμε »σύγχρονος πολιτισμός» είναι ένα ελάχιστο κλάσμα του. Αλήθεια, ήταν τόσο »πλανεμένοι» όλοι αυτοί; Δεν ήξεραν τι τους γίνεται για κάτι τόσο θεμελιώδες όσο ο θάνατος; Μήπως ο »σοφός» άνθρωπος του οθόνιου τίποτα, του φωταδισμού και της πυρηνικής βόμβας γνωρίζει καλύτερα; Το ασύλληπτο μέγεθος κατανάλωσης αντικαταθλιπτικών, αναβολικών και πάσης φύσεως ναρκωτικών στην εποχής μας, δίνει σίγουρα μια κάποια απάντηση.

Η σκεπτομορφή του Γιώργου είναι εδώ, δεν έφυγε ποτέ. Γιατί οι πραγματικά σπουδαίοι άνθρωποι, περνώντας το κατώφλι του θανάτου για τους άλλους, μη αισθητούς κόσμους, αφήνουν πίσω τους μια άυλη γέφυρα. Μια γέφυρα- τόπο για όσους έχουν αξίες και ιδεώδη. Μια γέφυρα-πέρασμα για το ατελείωτο ταξίδι προς την ουτοπία. Ο Γιώργος δεν άφησε κάποιο »κενό», γιατί η καρδιές όσων πίστεψαν και μοιράστηκαν το όραμα του, είναι γεμάτες από την ουσία του. Οι καρδιές τους είναι πλήρεις από όσα αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος, ο αφοσιωμένος αναρχικός, υπήρξε στον κόσμο του αισθητού και συνεχίζει, ασώματα, να υπάρχει, φωτίζοντας τις ζωές μας, στις λιακάδες και τις καταιγίδες.

Ο Γιώργος είναι μέρος της συνείδησης μας. Κι αυτό δεν αλλάζει.

Δεν σε ξεχνάμε στιγμή, είσαι πάντα παρών.

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση