Στάχτη, αποκαΐδια κι ολίγη μικροπρέπεια
Την στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις, δεκάδες πύρινα μέτωπα κατακαίνε στην ελλαδική επικράτεια. Οι καταστροφές είναι τεράστιες. Χιλιάδες άνθρωποι είτε σώθηκαν την τελευταία στιγμή είτε η ζωή τους τέθηκε ορατά σε κίνδυνο. Για τα μη ανθρώπινα πλάσματα η κατάσταση είναι τραγικότερη – ουδείς μπορεί να γνωρίζει πόσα ζώα (άγρια και μη) έχουν απανθρακωθεί ή πόσες χιλιάδες στρέμματα φύσης έχουν μετατραπεί σε στάχτη.… Περισσότερα...

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο της «Λέσχης Ανειδίκευτων», το οποίο σε μεγάλο βαθμό μας βρίσκει σύμφωνους. Με σαφήνεια και διαύγεια
Σύμφωνα με τον μύθο, όταν στο Άργος ήταν βασιλιάς ο Κρότωπος, η κόρη του Ψαμάθη ζευγάρωσε κρυφά με τον Απόλλωνα και γέννησε τον Λίνο. Για να κρύψει τον καρπό του κρυφού της έρωτα η Ψαμάθη, εγκατέλειψε τον Λίνο μέσα στο δάσος, αλλά εκεί τα τσοπανόσκυλα του βασιλιά κατασπάραξαν το βρέφος.…
Όταν αποφασίζεις να μην εμβολιάζεσαι κινδυνεύεις περισσότερο. Εφόσον εσύ έχεις αποφασίσει να μην εμβολιάζεσαι οφείλουμε να έχουμε μέτρα που θα σε προστατεύουν από την επιλογή σου. Δεν είναι ζήτημα προνομίων[…]
Το πείραμα κοινωνικής συμμόρφωσης του Asch θεωρείται κλασσικό. Ίσως κάποιοι σήμερα δεν το θυμούνται. Όμως, είναι πολύ σημαντικό, για να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί και η παρούσα κατάσταση.
Λέγεται πως η πρόοδος είναι μονόδρομος. Ότι ο χρόνος τρέχει μόνον προς τα εμπρός και όσο πιο υψηλές και ριζοσπαστικές είναι οι ταχύτητες της εξέλιξης, τόσο το καλύτερο για όλους μας. Έχει, επίσης, καθιερωθεί ως αναντίρρητη «αλήθεια» πως πρέπει συγκεκριμένα γεγονότα να τοποθετούνται στον αυστηρά γραμμικό άξονα της μέτρησης του χρόνου, ως απόλυτα «σημεία αναφοράς»: από κτίσεως Ρώμης, από κτίσεως Κόσμου κ.ο.κ.… 
Κι ένα νεκρό δέντρο αφήνει την σκιά του. Αυτοί όμως που έκαψαν τα πάντα βλέπουν μόνο σκιές. Κι αυτές οι σκιές είναι χειρότερο που μένουν. Καλύτερα να μην είχε μείνει τίποτα. Αυτές οι σκιές κινούνται και σε κυνηγούν σα φαντάσματα με το πρώτο αναιμικό αεράκι.…
Ο Φραγκίσκος Ντονζελώ, Γάλλος στρατηγός και διοικητής των Ιόνιων νησιών επί Ναπολέοντα, διασώζει στα απομνημονεύματά του τον παρακάτω διάλογο μεταξύ του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και ενός από τους ανιψιούς του Αλή Φαρμάκη (Αλβανός αγάς στο Μοναστηράκι της Γορτυνίας και αδελφοποιτός του Κολοκοτρώνη):